சப்த மாதர்கள்

எங்கும் ஒரே நிசப்தம். திடீரென்று உலகம் குலுங்கியது. பட்சிகள் சிறகுகளை அடித்துக் கொண்டு பறந்தன. மிருகங்கள் மிரண்டு வெருண்டு ஓடின. மரஞ்செடி கொடிகள் காற்றால் நிலை தடுமாறிச் சாய்ந்தன. கடல் பொங்கி வந்தது. ஓ...! இதுதான் ஊழியோ? ஆம். அதுவும் கற்ப பிரளயம். அதாவது உலகம் முழுமையும் அழிகிற காலம். அழிவது என்றால் ஆதிமூலத்திடம் ஒடுங்குவதாகும். உலகம், ஜீவன்கள், சகல வஸ்துகள் எல்லாம் செயலின்றி, உருவின்றி மூலத்தில் சங்கமம் ஆவது ஆகும். இதோ அதிவேகமாக அனைத்தும் ஒடுங்கின. ஆனால் உலகத்தை..பிரபஞ்சத்தைப் பரிபாலனம் செய்யும் மகாவிஷ்ணு மட்டும் யோக நித்திரை செய்து கொண்டிருந்தார்.

யோக நித்திரையா? நித்திரை என்றால் தெரியும். தூக்கம். சரி! ‘யோகம்’ என்றால்...சேர்க்கை என்று பொருள். மூலத்தோடு பிறந்தவை அனைத்தும் சேர்வதாகும். மூலத்தில் இணைந்து லயிப்பதாகும். ப்ர-லயம் என்பதே பரத்தோடு லயிப்பதுதான். விஷ்ணுவும் உலகத்தில் லீலைகள் செய்வதற்காகவே அப்போது யோக நித்திரையில் இருந்தார். மகான்கள் உலகத்தை மறந்து மூலத்தில் லயிப்பதற்காக யோகம் செய்வர். விஷ்ணு மேற்கொண்ட யோக நித்திரைக்குப் பெயர் யோகமாயை என்பதாகும்.

அவர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது காது அரித்தது. அதனால் காதைச் சொறிந்தார். காதுக் குரம்பை அழுக்கு வெளியே வந்தது. அந்த அழுக்கிலிருந்து மது கைடபர் என்ற இரண்டு அசுரர்கள் தோன்றினர். அவர்கள் இருவரும் விஷ்ணுவின் நாபிக்கமலத்தில் தோன்றிய பிரம்மன் அங்கு அமர்ந்திருந்ததைக் கண்டனர். அவர்கள் இருவருக்கும் கோபம் தலைக்கேறியது. “விஷ்ணுவின் நாபிக்கமலத்தில் இருப்பதற்கு எங்களுக்குத்தான் உரிமை உண்டு. எழுந்து ஓடி விடு” என்றனர். பிரம்மன் கலங்கினார். மது, கைடபர்கள் பிரம்மன் மீது பாய்ந்தனர். இதை எதிர்பாராத பிரம்மன் பயந்து தாமரைத் தண்டிற்குள் தன்னை ஒடுக்கிக் கொண்டார். ஆனால் நீண்ட நேரம் தண்டிற்குள் ஒடுங்கி இருக்க முடியாது. அதனால் இந்த மது கைடபரிடமிருந்து தப்பிச் செல்ல என்ன செய்வது என்று யோசித்தார்.

அப்போது பிரம்மனைக் காணாது மது கைடபர் மகிழ்ச்சியில் குதித்தனர். கண்ணில் பட்டவற்றை எல்லாம் அதம் செய்தனர். அப்போது தாமரைத் தண்டில் ஒடுங்கியிருந்த பிரம்மன் விஷ்ணுவைக் காண இயலவில்லை. அதனால் ஆதிபராசக்தியைப் பிரார்த்தித்தார். அவள்தான் விஷ்ணுவையும் யோக நித்திரையில் ஆழச் செய்துள்ளாள். யோக மாயா, ராத்திரி, பயங்கரி, யோக நித்திரையாகிய விஸ்வேஸ்வரி என்று துதித்தார். “தேவீ! மது கைடபரை மோகிக்கச் செய்து விஷ்ணுவைத் துயில் எழச் செய்வாய். மது கைடபர்கள் விஷ்ணுவால் சம்ஹாரம் செய்யப்பட வேண்டும். அதற்குத் தாயே...! நீயே துணை செய்ய வேண்டும்” என்று வேண்டினார். பிரம்மனின் துதியைக் கேட்ட யோகமாயா மகிழ்ந்து, “பிரம்மனே நீ வேண்டியபடியே நடக்கும் என்று அருளினாள். மகா விஷ்ணுவின் கண், முகம், மூக்கு, கைகள், இதயம் ஆகியவற்றிலிருந்து யோக மாயா விடுபட்டாள். பிரம்மன் கண்ணெதிரில் தோன்றினான். அதே சமயம் விஷ்ணு கண் விழித்தார். தம் கண்ணெதிரில் பிரம்மனை விழுங்குவதற்கு மது கைடபர் வருவதைக் கண்டு கோபங்கொண்டு சண்டையிட்டார். சண்டை ஓய்வதாக இல்லை. பல ஆண்டுகள் தொடர்ந்து நடந்தது. அந்தச் சமயம் யோகமாயா மதுகைடபர்களை மோகிக்கச் செய்தாள். மோகங்கொண்ட அசுரர்கள் மதம் பிடித்ததால் விஷ்ணுவை நோக்கி, “நீ விரும்பும் வரத்தைக் கேள்” என்றனர். விஷ்ணு மனத்திற்குள் சிரித்துக் கொண்டார். “நீங்கள் வரம் தர விரும்பினால் என் கையினால் நீங்கள் இறந்துபட வேண்டும். இதுவே நான் விரும்பும் வரம்” என்றார். இதைக் கேட்ட அசுரர்கள் திடுக்கிட்டனர். விஷ்ணுவால் வஞ்சிக்கப்பட்டோம் என்றுணர்ந்தனர். இருந்தாலும் அஞ்சாமல் “விஷ்ணுவே நீ கேட்ட வரத்தைத் தருகிறோம். ஆனால் நீரின் ஈரம் துளிகூட இல்லாத இடத்தில்தான் எங்களை நீ கொல்ல வேண்டும்” என்றனர். மதுகைடபர் கேட்டுக் கொண்டபடியே நீரில்லாத தனது தொடையின்மேல் அவர்களை வீழச் செய்து சக்கரப்படையால் அவர்களின் தலைகளை அறுத்து எறிந்தார். இங்ஙனம் ‘யோகமாயா’ விஷ்ணுவைக் கொண்டு மதுகைடபர்களை அழித்தாள்.

மதுகைடபர்கள் அழிந்ததை அறிந்த மகிஷாசுர சைன்யம் இந்திரலோகத்திற்குச் சென்று தேவர்களோடு போர் செய்தனர். இந்திரனுக்கும் மகிஷனுக்கும் இடையே போர் நடந்தது. அசுரர்களின் கை ஓங்கியது. தேவர்களும் இந்திரனும் அவர்களோடு போர் செய்ய முடியாமல் துவண்டனர்; தோல்வியைச் சந்தித்தனர். மகிஷன் இந்திரலோகத்தை கொடுமை செய்தான்; தேவர்களைத் துன்புறுத்தினான். அஷ்டதிக்குப் பாலர்களை ஆட்டிப் படைத்தான். அஷ்டமாசித்திகள் தங்களை மறைத்துக் கொண்டு மனிதர்களைப் போல் பூமியில் மறைந்து வாழத் தலைப்பட்டனர். தேவேந்திரனும், மற்ற தேவர்களும் செய்வதறியாது திகைத்தனர். ஒருவாறு துணிந்து மும்மூர்த்திகளிடம் சென்று முறையிட்டனர்.

மும்மூர்த்திகளுக்குக் கோபம் மேலிட அவர்களின் முகத்திலிருந்து தீச்சுடர் எழுந்தது. அத்தீச்சுடர் தீப்பிழம்பாய் நிற்க ஜோதிமயமாகி அதிலிருந்து பத்தினிக்கனல் வீசும் ஒரு பெண்மணியாக தேவி உருவெடுத்தாள்.

சிவனின் நெற்றி ஒளி தேவியின் முகமாயிற்று; யமனின் ஒளி கூந்தலானது; திருமாலின் சங்கு சக்கரம் கைகளாகின; சந்திரனின் ஒளி மார்பகங்களாயின; இந்திரனின் ஒளி இடையானது; பிரம்மனின் ஒளி இரு கால்களாயின; வாயுதேவன் ஒளி காதுகளாயின; இங்ஙனம் சூரியன், குபேரன், பிரஜாபதி என்று ஒவ்வொருவரின் ஒளியும் அம்பிகையிடம் ஒருங்கே இணைந்தன.

சிவன் சூலம் கொடுக்க; விஷ்ணு சக்கராயுதம் தர; வருணன் பாசத்தோடு சங்கு வழங்க; அக்னி வேல் வழங்க; வாயு தேவன் வில் அம்பறாத்தூணி ஈய; இந்திரன் வஜ்ராயுதம் கொடுக்க; யமன் தண்டாயுதம் கொடுக்க; விஸ்வகர்மா கோடரி தந்தான்; இமவான் சிங்க வாகனம் தர ஆதிசேடன் நாகமணிமாலை பரிசளித்தான். பல படைகளையும் வாகனத்தையும் பெற்ற தேவி மனம் மகிழ்ந்து சிங்கநாதம் செய்தாள். தேவர்கள் தங்களுக்கு நல்ல காலம் பிறக்கப் போகிறது என்று மகிழ்ந்தனர். பூமி சுழன்றது; மலைகள் ஆட்டம் கண்டன; கடல் பொங்கியது. மூவுலகும் கலங்கின. அசுரர்கள் கோபங்கொண்டு போருக்கு எழுந்தனர். மகிஷனும் போருக்குத் தயாரானான். கண்ணெதிரே ஆயிரங்கைகளோடு கண் கூசும்படி ஒளி வீசி நிற்கும் துர்க்கையைக் கண்டான்.

மகிஷனுடைய படைத்தளபதி சக்ஷு நால்வகைப் படைகளோடும் துர்க்கையோடு சண்டையிட வந்தான். அவனோடு உதக்ரன், மஹாஹகன், அசிலோமா பாஸ்கரன் என்று பலரும் பல்வேறு படைளுடன் அடுத்தடுத்து வந்தனர். அனைவரையும் அம்பிகை பல நூறு அஸ்திரங்களைக் கொண்டு அழித்தாள். பின்னர் அவள் வாகனமாகிய சிங்கமும் தாவித் தாவிக் குதித்து பிடரிமயிரைச் சிலிர்த்துக் கொண்டு, காலினால் அறைந்து, நகங்களால் கீறி அசுரர்களின் உயிர்களைக் கவர்ந்து உண்டது.

அம்பிகை தேவி மூச்சு விடும்போது கோடி நூறாயிரம் வீரர்கள் தோன்றி அசுர சைன்யத்தை நாசம் செய்தனர். உலர்ந்த புல்வெளியைக் காட்டுத்தீ விரைவாகக் கரியாக்குவதைப் போல அரை நொடிக்குள் அம்பிகை அசுரர் படைகளை அதம் செய்து போட்டாள். மகிஷாசுர சைன்யம் முழுவதும் அழிந்தது. தேவர்கள் மலர் மாரி சொரிந்தனர். தம் சேனைகள் அழிந்ததால் மகிஷாசுரன் தனது மகிஷ உருவெடுத்து வெகுவாக தேவர்களை இம்சிக்கலானான்.

கொம்பால் சிலரை அடித்து ஒழித்தான்; பாதக் குளம்புகளால் நசுக்கினான்; வாலைச் சுழற்றிப் பலரை அடித்தான்; மூச்சுக் காற்றினால் பீடித்தான்; கொம்பால் குத்திப் புடைத்தான். சிங்கத்தைக் கொல்லத் தாவினான். அம்பிகை கோபமடைந்து மகிஷாசுரனை வதம் செய்ய பாசத்தை எடுத்து பலமாகக் கட்டினாள். அந்த நீசனும் எருமை உருமாறிச் சிங்கமாய் நின்றான். அம்பிகை மகிஷனை வெட்ட வந்தாள். அப்போது அவன் கையில் ஒரு கத்தியைக் கொண்டு ஒரு புருஷனாய் நின்றான். அம்பிகை சரங்களால் அடிக்க மகிஷன் மத்தகஜமாய் மாறித்தன் தும்பிக்கையால் சிங்கத்தை இழுத்தான். தேவி தும்பிக்கையை வெட்ட அவன் ஒரு நொடிக்குள் மகிஷமாய் மாறி ஒரு நொடிக்குள் புதுப்பலத்துடன் எதிர்க்கலானான். அம்பிகை ஆனந்தநிலையில் இருந்துகொண்டு சிரித்தாள். உன் உயிரைக் கண நேரத்தில் நீக்குவேன் என்று கூறிக் கொண்டே சூலத்தால் அவனைக் குத்தினாள். அப்போது அவன் உயிர்விடும்போது அரை எருமை, அரை ஆள் ஆனான். தேவி எருமையின் தலையைச் சீவி எறிந்தாள். அரை எருமை உடலினின்று அசுரன் அரை ஆளாய் வெளி வந்தான். வந்தவன் தலையை வெளியே நீட்ட உடைவாளை உருவி தலையைத் துண்டித்தாள். மகிஷாசுரன் அழிந்ததைக் கண்டு பூச்சொரிந்து கொண்டாடினர்; தேவமாதர்கள் நாட்டியமாடினர்; கந்தர்வர்களும் உம்பர்களும் துதிபாடினர்.

மகிஷாசுரன் இறந்ததைக் கேட்டுச் சும்பன் வெகுண்டெழுந்தான். பக்கத்திலிருந்த படைத்தலைவன் தூம்ரலோசனனைப் பார்த்து, “துர்க்கையாகிய அந்தப் பெண்ணை மயிர் பிடித்து இழுத்து வா; மயிலே! மயிலே! என்றால் இறகு போடாது. உயிர்த் துடிக்க நீ அவளைக் கொண்டு வா. உடனே போ” என்றான்.

தூம்ரலோசனனும் நாற்படைகளுடன் போரிடப் புறப்பட்டுப் போனான். தேவியைப் பம்பரமாயச் சுழன்று புடைத்தான்; அதைக் கண்ட தேவியின் வாகனமாகிய சிங்கம் ஆவேசத்துடன் கர்ஜனை செய்து மூவுலகும் நடுங்க காலால் அறைந்து அசுரர்களைப் பற்களால் கடித்து, ரத்தம் கொட்ட மண்டையைப் பிளந்தது. அவர்கள் சதையைப் பிய்த்து எடுத்து ரத்தம் குடித்தது. சில நொடிகளில் தூம்ரலோசனனும் அவனுடைய சைன்யமும் நிர்மூலமாயின.

தூதுவன் மூலம் தூம்ரலோசனன் அழிவைக் கேட்ட சும்பன், சண்டன், முண்டன் என்ற இருவரை அழைத்து தேவியின் சிங்கத்தைக் கொன்றுவிட்டு வருமாறு அனுப்பினான். அவர்கள் இருவரும் மிகவும் உக்கிரமாகப் போரிட்டனர். இதைக் கண்டு அம்பிகை தன் நெற்றியிலிருந்து அழகிய தேவியான காளி என்பவளை உண்டாக்கினாள். காளி கரு நிறத்தவள்; கண்களில் நெருப்புப் பொறி பறக்க, கையில் கத்தியைக் கொண்டு, கழுத்தில் மனிதர்களின் மண்டை ஓடுகளை மாலையாக அணிந்து நுனி நாக்கை நீட்டிக் கொண்டு கண்டவர் அனைவரும் நடுங்கிட நிமிடத்தில் அத்தனை படைகளையும் வெற்றிலை மெல்வதுபோல மென்றாள் காளி.

சுற்றிலுமிருந்தவர்களைச் சூரணமாக்கி மற்றைய அசுரர்களைப் பற்றியிழுத்து பட்சணம் செய்தாள். படைகள் அனைத்தையும் வாயிலிட்டுச் சீடை முறுக்கு தின்பது போல் நெறு நெறு என்று கடித்தாள். சிலரின் தலை மயிரைப் பிடித்து இழுத்தாள்; சிலரின் கழுத்தினை நெரித்தாள்; சிலரின் குடலைப் பிடுங்கி வெளியில் எடுத்தாள். இப்படிக் கையினால் அடித்தும் தரையில் தள்ளியும்; பொசுக்கியும்; துடிக்கத் துடிக்க உதைத்தும்; கத்தியால் வெட்டியும்; பம்பரமாய்ச் சுற்றியும் அனைவரும் நடுங்கச் சண்டையிட்டாள்.

இந்தப் பேரழிவைக் கண்ட சண்டனும் முண்டனும் ஓடிவந்து வில்லை வளைத்துச் சரமாரியாக அம்பு மழை பொழிந்தனர். காளியானவள் அவர்கள் பயன்படுத்திய படைக்கலங்கள் அனைத்தையும் வாய்க்குள்ளே போட்டுப் பயன் இல்லாமல் போகுமாறு செய்தாள். முடை நாற்றம் வீசும் சண்டமுண்டர்களின் தலைகளை கத்தியால் வெட்டி எறிந்தாள். அந்த இரண்டு தலைகளையும் இரு கைகளிலும் எடுத்துக் கொண்டு கண்டவர்கள் கிலி பிடிக்க அட்டகாசம் செய்து நின்றாள்.

காளியைக் கண்ட அம்பிகை, “நீ சண்டமுண்டர்களின் தலைகளைக் கொண்டு வந்ததால் இனிமேல் இவ்வுலகம் உன்னைச் “சாமுண்டி” என்ற சக்தி தேவதையாக வணங்குவர்” என்றாள். இங்ஙனம் சண்டிகையும் நெற்றிக்கனலில் பிறந்த காளி அன்று முதல் சாமுண்டி என்று பெயர் பெற்றாள். இந்தச் சாமுண்டியை ஈசுவரியாக வழிபடுவதை மைசூரில் காணலாம்.

சண்டமுண்டர் வதம் கேட்ட சும்பன் கடுங்கோபம் கொண்டான். அரக்கர் சேனைகளைக் காளியோடு போர் புரிய ஆணையிட்டான். சும்பனின் கட்டளையை நிறைவேற்ற 86 கோடி அசுரர்கள் போருக்கு எழுந்தனர். அந்தப் பெரும்படை தன்மேல் போருக்கு வருவதைக் கண்ட சண்டிகை தன் கைவில்லை வளைத்தாள்; சிங்கமும் சீறி எழுந்தது; அசுரர்கள் சிங்கத்தையும் சண்டிகையையும் சூழ்ந்து நின்று சண்டையிட்டனர். அப்போது சப்த சக்திகளும் அம்பிகைக்குத் துணையாகப் போரிடலாயினர்.

சப்தசக்திகள் யார்? ‘பிரும்மாணி’ அன்னவாகனத் தேரிலேறி கமண்டலம் ஸ்படிகமணி மாலை இவற்றைக் கொண்டு நின்றாள்.

‘மகேசுவரி’ புலித்தோலை உடுத்திக் கொண்டு நெற்றியில் பிறை அணிந்து, நாகங்களை நகையாகப் பூண்டு, கையில் திரிசூலம் ஏந்தி வெள்ளை ரிஷபத்தில் ஏறி வந்தாள்.

‘கௌமாரி’ கையில் வேலினைக் கொண்டு மயில் மீது துள்ளி வந்தாள்.

‘வைஷ்ணவி தேவி’ கையில் சங்கு சக்கரம் கத்தி, கதை, சார்ங்கம் என்ற பஞ்சாயுதங்களை ஏந்தி கருடன் மீது துணையாக வந்தாள்.

வாராகிதேவி பெண் பன்றியின் முகம் கொண்டு போரிட வந்தாள். நரஸிங்கி தேவியும் நரசிம்ம மூர்த்தியின் உக்ர உருக் கொண்டு பிடரி மயிர் சிலிர்க்க உதறி கத்தி, கதைகளைக் கொண்டு சண்டையிட வந்தாள்.

ஐந்தரியும் ஐராவதமாகிய வெள்ளை யானை மீதேறி வஜ்ராயுதத்தைக் கொண்டு போரிட வந்தாள். இந்த ஏழு பேரும் அம்பிகையிடமிருந்து போரிட வர, அம்பிகையின் உடலிலிருந்து ஒளி வீசும் ஒரு தேவி உதித்தாள். அவள் நூறு நரிகள் கூடி ஒலி செய்தால் எப்படி இருக்குமோ அதைப் போல பேரொலி செய்து சிவபெருமானை அழைத்தாள். அவளது அழைப்பைக் கேட்ட சிவன் ஓடோடி வந்தார். தேவியானவள் ஈசானனாகிய சிவனை சும்ப நிசும்பனிடம் தூது செல்லுமாறு அனுப்பினாள். சும்ப நிசும்பனிடம் “தேவர்களை உடனே சிறையிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்; இந்திரனுக்கு அரசாட்சி அளிக்க வேண்டும்; இல்லையேல் போரில் இறந்து போவீர்கள்” என்று செய்தி சொல்லி அனுப்பினாள்.

அம்பிகையானவள் சிவனையே தூது செல்ல அனுப்பியதால் அன்று முதல் ‘சிவதூதி’ என்று அழைக்கப்பட்டாள். தேவீ சொன்னவாறு சிவனும் சென்று தூது சொல்ல அது கேட்ட அசுரர்கள் கத்தி, வேல், அம்பு, தடி, சூலம், கலப்பை, உலக்கை, குந்தம் முதலான பல படைக்கலங்களையும் கொண்டு வந்து தேவியுடன் போரிட்டனர்.

தேவி வெகுண்டு வில்லை வளைத்தாள். அவளுக்கு முன் காளி வந்து தாவித் தாவிக் குதித்து கத்தியாலும் வாளினாலும் அசுரர் உயிர்களைக் குடித்தாள். பிரும்மாணி கமண்டல நீரை அள்ளித் தெளித்து அரக்கர்களை அழித்தாள்; மகேசுவரி சூலத்தாலும்; கௌமாரி வேலாலும்; வைஷ்ணவி சக்கரத்தாலும், ஐந்திரி வஜ்ரத்தாலும் அடிக்க அசுரர்களின் ரத்தம் புரண்டோடியது. வாராகி தேவி அசுரர்களை மூக்கினால் குதறியும் குளம்பினால் மிதித்தும் பலரின் உயிரைப் போக்கினாள்.

நரஸிங்கி தேவி தன் நகங்களால் கிழித்து குடல்களை எடுத்து மாலையாகப் போட்டுக் கொண்டாள்; பற்களால் கடித்தாள்; எழுந்தவர்களைக் காலால் மிதித்துத் தரையில் அறைந்தாள். இப்படி சப்தமாதர்களும் (சப்த சக்திகளும்) சமர்க்கோலம் பூண்டு வெற்றியடைந்தனர். சப்த மாதர்களின் செயல்களையும் வெற்றியையும் கேட்டு அதிர்ச்சி அடைந்த ரக்தபீஜன் என்ற அசுரன் போருக்கு வந்தான்.

ரக்தபீஜன் உடம்பிலிருந்து விழும் ஒவ்வொரு ரத்தச் சொட்டும் உடனே ரக்த பீஜர்களாய் மாறி நிற்கும். ஆகையால் ஐந்திரி தேவி அவனை வஜ்ராயுதத்தால் அடித்தபோது அவன் உடம்பிலிருந்து கொட்டிய ரத்தம் ஆயிரம் ரத்தபீஜர்களாகக் கிளம்பியது. அவர்கள் அனைவரும் வலுவுடன் போரிடக் கிளம்பினர். இதைக்கண்ட வைஷ்ணவிதேவி அவர்களைச் சக்கரத்தால் அடித்தாள்; வாராகி தேவி கத்தியால் குத்தினாள்; மகேசுவரி தேவியும் கௌமாரி தேவியும் சூலத்தாலும், வேலாலும் மாறி மாறி அடிக்க, ரக்த பீஜர்களின் ரத்தம் ஆறாகப் பெருக்கெடுத்து ஓட அதிலிருந்து கோடிக்கணக்கான ரக்தபீஜர்கள் தோன்றினர்.

இதனைக் கண்ட முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும் கலங்கி நடுநடுங்கி அம்பிகையைப் பார்த்து, “சாமுண்டி தேவியே! உன் வாயை அகலமாகத் திற; பூமியின் மீது விழும் ரத்தத்தை விழுவதற்கு முன் குடித்துவிடு; இறந்து விழும் ரக்தபீஜர்கள் மீண்டும் அவர்கள் பிறப்பதற்கு முன் அவர்களைக் கபளீகரம் செய்து விடு” என்று வேண்டினர்.

இதைக் கேட்ட ரக்தபீஜன் மிகுந்த சினத்துடன் சண்டிகையை கதையால் சாடினான். ஆனால் தேவிக்குத் துளிகூடக் கெடுதல் இல்லை. ஏனெனில் செங்குருதி குடித்து உற்பவிக்கும் ரக்தபீஜர்களைத் தின்று விட்டாள் ஆங்காலக்காளி. ரத்தம் துளி மிச்சமின்றிக் காளியும் குடிக்கவே நிலைதடுமாறி பூமியின் மேல் ரக்தபீஜனும் பிணமாக விழுந்தான். ரக்தபீஜன் பிணமாக விழுந்ததைக் கண்ட சப்தமாதர்கள் களிப்பினால் நடனமாடினர். உம்பர்கள் களிப்பினால் பாடி ஆடினர்.

ரக்தபீஜன் சண்டிகையால் வதஞ்செய்யப்பட்டான் என்பதை அறிந்த நிசும்பன், சும்பன் இருவரும் போருக்கு வந்தனர். சும்பனுடைய தம்பி நிசும்பன் கத்தியை எடுத்துச் சிங்கத்தைக் குத்தினான். சப்தமாதர்கள் கண்ணால் காணும்படி தேவி நிசும்பனுக்கு எதிரே கத்தியைச் சுழற்றினாள். அவனுடைய கத்தியையும் விரலையும் அறுத்துத் துண்டாக்கினாள். கோடரியை எடுத்துக் கொண்டு நிசும்பன் ஓடி வந்தான். தேவி பாணத்தினால் அடிக்க அவன் மாடு போல விழுந்தான். அப்போது காளி பூமியில் தூளி எழுமாறு கையில் ஓங்கி அறைந்தாள். எல்லாருடைய காதும் செவிடாயிற்று. அதைப் பார்த்த சிவதூதியாகிய துர்க்கை சண்டிகை அட்டகாசமாய்ச் சிரித்தாள். அப்போது சும்பன் எட்டுத் திசையும் கிடுகிடுக்க ஏழுலகும் நடுநடுங்க அம்பிகையின் மீது ஒரு வேலை ஏவினான். தேவி அதை ஒரு கொள்ளியால் அடித்து சுக்கு நூறாக்கினாள். சிங்கம் கர்ஜனை செய்தது. சும்பனும் சிம்மநாதம் செய்தான். அதற்குள் நிசும்பன் மூர்ச்சை தெளிந்து எழுந்தான். அப்போது சக்கரத்தைச் சுழற்றி, கைச்சூலத்தால் அவன் மார்பைப் பிளந்தாள்.

நிசும்பன் இறந்ததைக் கண்ட சும்பன் வெகுண்டெழுந்தான். அனல் பொறி பறக்க அம்பிகையைப் பார்த்து, “ஏய்..சண்டி..! நீ தனிப்பட்டவளாகப் போரிடவில்லையே..மற்றவர்களின் பலத்தினால் அல்லவா வென்றாய்? தைரியம் இருந்தால் என்னுடன் நேராகத் தனித்து நின்று போர் செய். பார்க்கலாம்” என்று கூறிக் கொண்டே தேவியின் மார்பில் அடிக்க வந்தான். உடனே தேவி சும்பனைப் பார்த்து “அடே, துஷ்டா! இந்த உலகில் என்னைத் தவிர வேறு எவருமில்லை. இங்கு நிற்பவர்கள் எல்லாரும் என்னுடைய சக்திகளே!” என்று சொன்னாள். அவனுடைய கண்ணெதிரிலேயே அம்பிகையின் உடலுக்குள்ளே அத்தனை தேவியரும் லயமாகிவிட்டார்கள்.

சக்திகள் அனைவரும் தேவிக்குள் அடங்க அம்பிகை சும்பனோடு போரிடலானாள். தேவி அவன் மார்பில் ஒரு கணையால் அடிக்க சும்பன் அலமந்து கீழே விழுந்தான். விழுந்த வேகத்தில் சும்பன் அம்பிகையைத் தூக்கிக் கொண்டு ஆகாயத்தில் பறந்தான். அவனது பராக்கிரமத்தைக் கண்ட தேவி அவனைக் கரகரவென்று பம்பரமாய்ச் சுழற்றிப் பூமியில் எறிந்தாள். அவன் எழுவதற்குள் சூலத்தினால் அவனைக் குத்த சும்பன் மாண்டான்.

குவலயம் முழுவதும் குதூகலம் கொண்டது. தேவர்கள் மகிழ்ந்து அம்பிகையைக் கொண்டாடினர்; கந்தர்வர்கள் வீணாகானம் இசைத்தனர். அப்ஸரஸ் ஸ்த்ரீகள் ஆடலாயினர்; மங்கல வாத்தியங்கள் முழங்கலாயின.

“நமஸ்தஸ்யை நமஸ்தஸ்யை நமஸ்தஸ்யை” என்று தேவர்கள் திரும்பத் திரும்ப வணங்கினர். நாமும் அம்பிகையை வணங்குவோம். எப்படி?

மதுகைடப வதம் நம்முள் நடக்க வேண்டும். மது-சிற்றின்பம். இது தற்காலிகமானதேயாகும். சிற்றின்பம் அதர்மத்தில் தள்ளுகிறது. தர்மத்தை மறக்கச் செய்கிறது. வெளியுலகிற்காகப் பெயரளவில் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பதைப் போலக் காட்டிக் கொள்வது; அதாவது வெறும் புழு போல் (கீடபம்-புழு) இருத்தல். கீடபமானது தான் கைடபம் ஆயிற்று. மது கைடபத் தூண்டுதலே பாபம் புரியக் காரணமாகும்.

மகிஷாசுர சைன்யம் வதம் நிகழ வேண்டும். இயற்கை உந்துதல்களையும் இந்திரிய இன்பங்களையும் வெல்ல வேண்டும். மகிஷாசுரவதம் - நம்மை விஞ்சியவர் கிடையாது என்ற மமதையில் புத்திசாலித்தனமாக நடந்து கொள்வதாக நினைத்துக் கொண்டு செயல்படுவதை விட வேண்டும். தூம்ரலோசனனை வதம் செய்தாக வேண்டும். புகையைப் போன்று நமக்குள் எழும் அடுக்கடுக்கான ஆசைகள், பொறாமைகள் ஆகியவற்றை விட்டு ஒழிக்க வேண்டும்.

சண்ட முண்டன் வதம் கன்மம் மாயை இதிலிருந்து விடுபட வேண்டும். அதற்கு நாம் மகான்கள் இல்லை. அப்படியானால் என்ன செய்யலாம்? பிதிர் கடன், இறைவழிபாடு ஆகியவற்றையாவது முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

ரக்தபீஜன் வதமாகிய ஆணவத்தை (தலை தூக்கிக் கொண்டே இருக்கக் கூடியது.) விட்டொழிக்க வேண்டும்.

நிசும்ப, சும்பன் வதமாக, ஸ்ரீராம கிருஷ்ணர் கூறி வாழ்ந்து காட்டியதைப் போல் பழுக்காத நான் என்பதிலிருந்து பழுத்த நான் என்பதற்கு வர வேண்டும். அதற்குப் பூரணமாக அம்பிகையை சக்தியைத் தவிர வேறு அடைக்கலம் இல்லை என்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

இங்ஙனம் தேவியின் வெற்றியை நினைத்து அவளையும் அவளுக்கு உதவிய அவளது அம்சமாகிய சப்தமாதரையும் தியானம் செய்பவர்களுக்கும் அவள் சரித்திரத்தைச் சொல்பவர்களுக்கும் அவள் சரித்திரத்தைக் கேட்பவர்களுக்கும் ஒரு நாளும் தீது அணுகாது; தோல்வி கிட்டாது; நோய் நொடி அணுகாது; ஆபத்து வராது. விபத்து நேராது; வறுமை வராது. பகை பெருகாது; செல்வம் பெருகும்; மறுமாசு கிட்டாது; மனம் நோகாது; தன்னைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு அல்லல் நேராது; நீரினாலும் நெருப்பினாலும் விபத்து நேராது; திருடர் பயம் அணுகாது; சுருங்கக் கூறின் கோரக் கலிகாலத்தின் கொடுமை ஏதும் நேராது.

தியானம்
மது கைடபர்களை வதம் செய்து நின்றோய்!
மகிடன் எனும் எருமையைச் சாடியே கொன்றோய்!
அதிரவரும் தூம்ரனை அரைநொடியில் வென்றோய்!
சண்டனையும் முண்டனையும் பந்தாடி நின்றோய்!
உதிர பீஜன் உதிரம் ஒரு நொடியில் குடித்தோய்!
ஓங்கிவரும் சும்பனை ஆங்கு உயிர் எடுத்தோய்!
எதிரில் வரும் நிசும்பனைக் கொன்றாவி முடித்தோய்!
எமக்கருள்க துர்க்கையே! அம்பிகையே!

கள்ளழகர் வரலாறு

மதுரைக்கு வடக்கே ஏறத்தாழ இருபது கி.மீ. தொலைவில் இருக்கிறது அழகர் கோவில். அங்கு வீற்றிருக்கும் கடவுளை ‘சுந்தரராஜப் பெருமாள்’ என்று அழைக்கிறார்கள். இக்கோவில் மலை அடிவாரத்தில் இருக்கிறது. இம்மலைக்கு திருமாலிருஞ்சோலை, சோலைமலை, திருமாலிருங்குன்றம், வளகிரி, விருஷபாத்திரி, இடபகிரி என்று பல பெயர்கள் உண்டு. இம்மலைத் தொடர் கிழக்கு மேற்காகப் 15 கி.மீ. நீளமும், ஆயிரம் அடி உயரமும் கொண்டது. இதிலிருந்து பல சிறிய மலைகள் நாலாபுறமும் பிரிந்து போகின்றன. இதன் தென்புற அடிவாரத்தில் தான் ‘அழகர் மலை’ உள்ளது. இவ்வழகருக்கு ‘கள்ளழகர்’ என்ற சிறப்புப் பெயரும் உண்டு. சுந்தரம் என்றால் ‘அழகு’ உள்ளவர் என்று பொருள். பக்தர்களின் உள்ளங்களைக் கொள்ளை கொண்டவர் என்பதால் சுந்தரராஜப் பெருமாளை, ‘கள்ளழகர்’ என்று அழைக்கிறார்கள்.

இந்த மலைக்கோவிலுக்கும், இங்கு எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமாறளுக்கும் புராண, சரித்திரக் கதைகள் உள்ளன. புராண கதை மூலமாக நாம் அறிவது என்னவென்றால், ஒரு சமயம் தர்ம தேவன் இந்தப் பூமியில் உள்ள எல்லாப் புண்ணிய க்ஷேத்திரங்களையும் தரிசித்துக் கொண்டு வரும்போது இந்தச் ‘சோலை மலை’யை அடைந்தான். இங்குள்ள இயற்கைச் சூழலில் மனத்தைப்பறிகொடுத்த அவன் இங்கு தங்கித் தவம் செய்தான். அவனுடைய தவ முடிவில், மஹாவிஷ்ணுவாகிய ‘சுந்தரராஜப் பெருமாள்’ மனம் மகிழ்ந்து அவருக்குத் தரிசனம் அளித்தார். மேலும், தர்மதேவன் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி சுந்தரராஜப் பெருமாளைப் பூஜிப்பதற்காக நூபுர கங்கையில் ஓர் ஆலயம் அமைத்து வழிபாடு செய்வதற்கு அனுக்ரஹம் செய்தார். அவர் விருப்பப்படியே நாராயணன், ஸ்ரீதேவி, பூதேவி சமேதரராக எழுந்தருளி, இன்றைக்கும் மக்கள் குறைகளை நீக்கி, அனுக்ரகம் செய்து வருகிறார். மலைக்கு மேல் இரண்டு கி.மீ. தொலைவில் ‘சிலம்பாறு’ ஓடுகிறது. இதை ‘நூபுர கங்கை’ என்றும் சொல்லுவர்.

“ஆயிர முகங்களைக் கொண்ட நூபுரமிரங்கு கங்கை
ஆறமர வந்தலம்பு துறை சேர.....
சோதியின் மிகுந்த செம்பொன் மாளிகை விளங்குகின்ற-
சோலைமலை வந்துகந்த பெருமாளே....”

என்று நூபுரகங்கையையும், சோலை மலையையும் இணைத்துப் பாடுகிறார் புலவர். இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த நூபுர கங்கை உண்டான கதையை நோக்குவோம்.

ஒரு சமயம் மலையத்துவஜன் என்ற பாண்டிய அரசன் மேரு மலைக்குத் தெற்கில் உள்ள எல்லா அரசர்களையும் ஜெயித்து, மேருவில் (மலையில்) தன் பெயரைப் பொறித்து வந்தான். மதுரையில் அகஸ்திய முனிவரைத் தன் மந்திரியாக்கிக் கொண்டு ஆயிரம் வருடம் ஆண்டு வந்தான். மலையத்துவஜன் அகஸ்தியருடைய அருளால் ஒரு புஷ்பக விமானத்தைப் பெற்று, தினமும் அதில் பறந்து சென்று, கங்கையில் மூழ்கி, கயாவிலுள்ள மகாவிஷ்ணுவைத் தரிசித்து மதுரைக்குத் திரும்புவான். ஒருநாள் அவனுடைய புஷ்பக விமானத்தின் நிழல், விருபாத்திரியின் மீது விழ, அந்த நிழலைக் கொண்டே அங்கிருந்த பெரியவர்கள் அதனைக் கீழே இழுத்தனர். அப்போது வானத்திலிருந்து அசரீரியாக ஒரு குரல் கேட்டது. இறைவனே, இராஜனை நோக்கி “இம்மலையில் என் பாதச்சிலம்பிலிருந்து பெருகி வரும் ‘சிலம்பாறு’ கங்கையை விடப் புனித மாக இருக்க, இதில் ஸ்நானம் செய்து உன் பாபங்களைப் போக்கிக் கொண்டு என்னையும் பூசித்திருக்கலாமே. மேலும் தர்ம தேவனும், பல முனிவர்களும் என்னைப் பூசித்து நன்மை யடைந்திருக்கிறார்கள். நீயும் அப்படியே செய்து பயனடையலாமே” என்று கூறினார். இறைவனின் ஆணைப்படியே அரசன் அங்கேயே தங்கி பெருமாளுக்கு சேவை செய்தான் என்று கூறப்படுகிறது.

ஆனால் சரித்திர வரலாற்றுப்படி நாம் நோக்கினால், பாண்டியர் ஆட்சி தொடங்கிய முதலே ‘அழகர்’ கோவிலும், அதனை அடுத்து ‘அழகாபுரி’ என்ற ஊரும் புகழ் பெற்று விளங்கின. அழகாபுரிக் கோட்டை மதிலுள்ளே ‘அழகர்’ கோவிலும் அடங்கியிருக்கிறது. இந்த ஊரையும் கோவிலையும் நிர்மாணித்தவர்கள் தர்ம தேவதையும், விஸ்வகர்மாவும் ஆவர். பின்னர் பாண்டிய மன்னன் மலையத்துவஜன் இவற்றைப் புதுப்பித்தான் என்று கூறப்படுகிறது. பாண்டிய அரசையும் வம்சத்தையும் ஸ்தாபித்தவனின் மகன் மலையத்துவஜன். சோழகுலச் செம்மல் சூரசேனனின் மகள் காஞ்சனமாலையை மணம் புரிந்து கொண்டான். இவர்களுடைய மகளே ‘மீனாட்சி’ என்று துதிக்கப்படும் ‘அங்கயற்கண்ணி’ அம்மன் ஆவார். தந்தைக்குப் பின் பாண்டிய நாட்டை ஆண்ட பெண்ணரசி இவர்தாம்.

இக்கோவிலில் மூலவர் ஸ்ரீபரமஸ்வாமி, பஞ்சாயுதங்களோடும், ஸ்ரீதேவி, பூதேவி இருபுறமிருக்க எழிற் கோலத்துடன் திவ்யாலங்கார சேவை சாதித்த வண்ணம் இருக்கிறார். மற்ற விஷ்ணு தலங்களில் காணாத புதுமை என்னவென்றால் இம்மூர்த்தியின் கையிலுள்ள சக்கரமானது, பிரயோகிக்கும் தோரணையிலேயே இருப்பதுதான்.

இப்பெருமாளின் உற்சவமூர்த்திக்குத்தான் ‘அழகர்’ என்றும் ‘சுந்தரராஜன்’ என்றும் திருநாமங்கள் வழங்கப்படுகின்றன. இந்த மூர்த்திக்கு நூபுர கங்கையிலிருந்து கொண்டு வரப்படும் நீரால் தான் அபிஷேகம் செய்யப்பட வேண்டும். மற்ற நீரால் அபிஷேகம் செய்தால் அந்த விக்ரகம் கறுத்து விடக்கூடிய அதிசயம் நிகழும். திவ்யபிரபந்தத்தில் இந்த உற்சவ மூர்த்தியை (அழகர்) சோலைமலைக்கரசன் என்று போற்றிப் பாடியுள்ளார்கள். ஆழ்வார்களின் மற்றொரு சிறப்பு அம்சம் என்னவென்றால், இந்தியாவிலேயே இரண்டு கோவில்களில்தான் ‘அபரஞ்சி’ என்ற உயர் ரகத் தங்கத்தால் செய்த உற்சவ மூர்த்தி இருக்கிறது. ஒன்று அழகர் கோவிலும் மற்றது திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள உற்சவமூர்த்தியும் ஆகும்.

கர்ப்பக்கிரகத்திற்கு அடுத்துள்ள பிராகாரத்தில் வலம்புரி விநாயகர் சந்நிதி இருக்கிறது. வடக்குப் பிராகாரத்தில் விஸ்வக்சேனர் ஸ்ரீஜயதேவி என்னும் தேவியுடன் காட்சியளிக்கிறார். இவரை அடுத்து இருப்பவர் ‘ஹேமதபாலகர்’ என அழைக்கப்படும் பைரவர் சந்நிதி. இந்த பைரவர் நீளமான தந்தங்களுடன், கோரைப்பற்களுடன், திரி சூலத்துடன், நாய் வாகனத்துடன் தரிசனம் தருகிறார். விருஷபாத்ரி மகாத்மியத்தில் க்ஷேத்திரபாலகராக சிவன் இக்கோவிலில் இடம் பெற்றிருக்கிறார் என்றும் சிவபெருமான் விஷ்ணுவைக் குறித்து தவம் செய்த இடம் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த க்ஷேத்திர பாலகர் சந்நிதிக்கு முனையதரயன் திருமண்டபம் என்றும் சிறப்புப் பெயர் உண்டு.

மேலும் இக்கோவிலில் தனித் தனி சந்நிதிகள் கடவுளுடன் இடம் பெற்றுள்ளன. ஸ்ரீகல்யாண சுந்தரவல்லி, ஸ்ரீஆண்டாள், ஸ்ரீசுதர்சனர், யோக நரசிம்மர், பார்த்தசாரதி, மண்டூக மகரிஷி, அஷ்டபுஜ கிருஷ்ணர், நர்த்தன கிருஷ்ணர், சரஸ்வதி, தசாவதாரம், திருப்பள்ளியறை நாச்சியார், ஆழ்வார்கள், இராமானுஜர் ஆகியோர் தனித்தனி சந்நிதிகளில் பக்தர்களுக்கு அருள் பாலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

இக்கோவிலில் முக்கியமானது ‘சாளக்கிராம’ தரிசனம். இது காண்பதற்கு நிச்சயம் தவிர்க்கக்கூடாத ஒன்று. இவை இங்கு நூற்றுக் கணக்கில் இருக்கின்றன. தினமும் அபிஷேகம் செய்த தீர்த்தம் பக்தர்களுக்குப் பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. அழகர் மலையில் உள்ள பதினெட்டாம்படி கருப்பண்ணசாமி குறிப்பிடத்தக்க தரிசனம் செய்ய வேண்டிய மற்றொரு தெய்வம். அவருக்கு வடிவம் இல்லாவிட்டாலும் பதினெட்டு படிகளுக்கு மேல் அவர் இருந்து இந்தத் தலத்தைக் காவல் புரிவதாக ஐதீகம். இராஜகோபுர வாசல் எப்போதும் மூடியிருக்கும். கருப்பண்ணசுவாமியின் சந்நிதிக்கு வடக்கேயுள்ள வாசல் வழியாகவே கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும்.

அழகர் கோவிலில் அழகர் திருவிழா ஒன்பது நாள்கள் நடக்கும் வைபவம். அழகர் வைகை ஆற்றில் இறங்கும் தெய்விகச் சம்பவம் மதுரை மாநகருக்குச் சிறப்பு தரும் அற்புத விழா. அண்ணன் திருமால் (அழகர்) பற்றி அறிந்த நாம் தங்கை மீனாட்சியை (பாண்டிய அரசி)ப் பற்றியும், அவளுடைய திருமணத்தைப் பற்றியும் இனி நோக்குவோம். மதுரை என்ற பெயரைக் கேட்டவுடன் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது இரண்டு விஷயங்கள்தாம். ஒன்று அவ்வூரில் நடுநாயகமாய் விண்ணளாவ உயர்ந்து நிற்கும் மீனாட்சி அம்மன் ஆலயம். மற்றது பாண்டிய மன்னர்களால் வளர்க்கப்பட்ட சங்கத்தமிழ். இனி கள்ளழகருக்கும், மீனாட்சி கல்யாணத்திற்கும் உள்ள உறவைக் (தொடர்பை) காண்போம்.

பாண்டிய அரசன் மலயத்துவஜன், சோழகுலச் செம்மல் சூரசேனனின் மகள் காஞ்சனமாலையை மணம் புரிந்து கொண்டான். அவர்களுக்கு மகப்பேறு இல்லாததால் புத்திர காமேஷ்டி யாகம் செய்தான். அச்சமயம் யாக குண்டத்தினின்று பேரழகு வாய்ந்த ஆடும் பொற்சித்திரம் ஒன்று, மூன்று வயது நிரம்பிய மூன்று தனங்கள் கொண்ட பெண் மகவு வடிவில் அன்னை காஞ்சனமாலையின் மடிமீது வந்தமர்ந்தது. அன்னை பராசக்தியே அருந்தவச் செல்வியாக அவதரித்துள்ளதை அறிந்தான் பாண்டிய அரசன். ஆனால் மனம் கலங்கினான். “ஆண் மகவு அல்லவா நாம் கேட்டோம்? பெண் குழந்தையல்லவா கிடைத்துள்ளது! அதுவும் மூன்று தனங்களுடன் காணப்படுகிறதே! என் செய்வேன் இறைவா!” என்று புலம்பினான். அவ்வேளை விண்ணொலி ஒன்று தெளிவுறக் கேட்டது; அதுவும் சிவனாரின் திருவருள்தான்! “மலையத்துவசா! மனம் கலங்காதே; மகனுக்குப் புரிவது போலவே மகளுக்கு எல்லா வித்தைகளும் கற்றுக்கொடு. எல்லாச் சடங்குகளும் செய்து தடாதகை எனப்பெயர் சூட்டுவாயாக! முடிசூட்டு விழாவும் செய்யக்கடவாய்! தக்க மணவாளன் வரும்போது ஒரு தனம் மறைந்து விடும்” என்று அத்திருவாக்கு விசும்பினின்றும் இசைந்தது.

பின்னர் தெய்வ வாக்குப்படி தடாதகைக்குத் திருமுடி சூட்ட வேண்டி, அறிவில் முதிர்ந்த அமைச்சர் சுமதியின் உதவியோடு மிகவும் சிறப்பாக இவ்விழாவை மலையத்துவசன் நடத்தி வைத்தான். அதன் பிறகு சில நாள்கள் கழித்து மலையத்துவசன் சிவனடி நிழலை அடைந்தான். பிராட்டியார் தந்தைக்குச் செய்ய வேண்டிய இறுதிக் கடன்களை முறைப்படி செய்து முடித்தார். பாண்டியநாடு பெண்ணரசியின் நல்லாட்சியில் தழைத்தோங்கிற்று. மனுநீதி முறைப்படி மன்னுயிர்களைத் தன்னுயிர் போல் காத்து வந்தாள் பாண்டியரசி. வீரத்திலும் சிறப்போடு விளங்கினாள் பாண்டியகுமாரி. சதுரங்க சேனையோடு எட்டு திசையிலும் வென்று மீன் கொடி நாட்டினாள் மீனாட்சி. விஷ்ணுவும், பிரம்மனும் சகோதரர்களாகி விட்டதால் தங்கையோடு போர் செய்ய மறுத்துவிட்டார்கள். பின்னர் திருக்கயிலைக்குச் சென்று முக்கண்ணன் சிவ பெருமானுடன் போர் செய்ய முற்பட்ட போது ஓர் அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அதே சமயம் மீனாட்சி ஐயனை நோக்கினாள். அண்ணலும் நோக்கினார். இது பூர்வத்தே இணைந்த பந்தமன்றோ? அக்கணமே மகாசக்தியின் ஒரு தனம் மறைந்தது. பெண்மைக்குரிய உணர்ச்சிகள் மேலிட்டன. நாணமும், மடமும் நங்கையை நாடின. இவற்றைக் கவனித்த அமைச்சர் சுமதி, ஈசன் ஆகிய இருவருக்கும் திருமணம் செய்ய முடிவு செய்தார். “அன்னையே! ஆதிப்பரம்பொருளான இந்த அகிலாண்ட ஈஸ்வரனே தங்கள் மணவாளன்” என்று கூறினார்.

இந்தக் கல்யாண வைபவத்தைக் காண தங்கைக்கு பிறந்த வீட்டுச் சீர்களுடன் கள்ளழகர் தன் இருப்பிடத்தை விட்டு 12 கி.மீ. பயணம் செய்தார். சித்ரா பௌர்ணமி தினத்தன்று அழகர் குதிரை வாகனத்தில் புறப்பட்டு வைகை ஆற்றை நோக்கிச் சென்றார். அழகர் ஆற்றில் எழுந்தருளியதும் மதுரை ஸ்ரீவீரராகவப் பெருமாள் அவரை எதிர்கொண்டு அழைத்தார். இந்த வைபவம்தான் ஆண்டுதோறும் அழகர் வைகையில் இறங்குவது. மதுரையில் நடக்கும் தன் தங்கை மீனாட்சியின் திருக்கல்யாணத்தைக் காண அழகர் வந்த போது வைகையில் வெள்ளம் கரை புரண்டதால் ஆற்றைக் கடக்க முடியாமல், அழகர் வரக் காலதாமதம் ஏற்படவே, அழகர் இல்லாமலே மீனாட்சி-சுந்தரேஸ்வரர் கல்யாணம் நடந்து முடிந்தது. மீனாட்சியின் இறந்த தந்தை, திருமால் வடிவில் வந்து தாரை வார்த்துக் கொடுத்து திருமணம் நடந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. இதனால் கோபம் கொண்ட அழகர் வைகையாற்றில் இறங்கி மதுரைக்குள் வராமல் திரும்பிச் சென்று விட்டதாக வரலாறு கூறுகிறது. கருமைநிற அழகர் பச்சைப் பட்டுடுத்தி வைகையாற்றின் கரையில் எழுந்தருளியதால் நாடு முழுவதும் பசுமையாகவும், செழிப்பாகவும் இருக்கும் என்பது ஐதீகம்.

இந்த மீனாட்சி கல்யாணத்தைக் காண லட்சக்கணக்கான (மக்கள்) பக்தர்கள் பல்வேறு ஊர்களிலிருந்தும் வந்து கலந்து கொள்வார்கள். மீனாட்சி அம்மனை, பெருமான் சுந்தரேஸ்வரருக்கு தாரை வார்த்துக்கொடுக்க, மீனாட்சி அம்மன் கழுத்தில் தங்கத்தாலி அணிவிக்கப்பட்டதும், அங்கு திரண்டுள்ள திருமணமான பெண்கள் தங்கள் தாலியில் குங்குமம் இட்டு பக்தி பரவசத்துடன் கண்களில் ஒற்றிக் கொள்வார்கள். மதுரை மீனாட்சி குங்குமம் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது. எல்லாப் பிணிகளையும் நீக்கி நல்வாழ்வு அளிக்க வல்லது.

அழகர் மலையில் தொடங்கப்படும் திருவிழாவின் நான்காவது, நாளன்று மதுரைக்குப் புறப்படும் அழகர், ஒன்பதாவது நாளன்று மீண்டும் மலைக்குத் திரும்பி விடுவார். அழகர் வைகை ஆற்றின் கரையில் தங்கியிருக்கும் மூன்று நாள்களிலும், இரவு, பகல் பாராமல் மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில் திரளுவார்கள். இரவு நேரத்தில் இராமராயர் மண்டபத்தில் நடைபெறும் தசாவதார உற்சவத்தில் தமது மச்ச, கூர்ம, வராக, நரஸிம்ம, வாமன, பரசுராம, ராம, பலராம, கிருஷ்ண அவதாரங்களை விளக்கும் வகையில் கள்ளழகர் பல்வேறு திருக்கோலங்களில் காட்சியளிப்பதைக் கண்டு பக்தர்கள் பரவசம் அடைகிறார்கள். மேலும், இரவில் வாண வேடிக்கைகளும் விளையாட்டுகளும் மிகவும் குதூ கலமாக இருக்கும். இவ்விழாவின் முக்கிய அம்சம், அக்கம் பக்கத்திலுள்ள கிராமங்கள் மட்டும் இன்றி பல மைல் தூரத்திலுள்ள கிராமங்களிலிருந்தும் மக்கள் திரளாக வந்து மூன்று நாள்கள் இங்கேயே தங்கி விழாக்களில் கலந்து பங்கு கொண்டு இறைவன் அருள் பெறுவர். மேலும், இந்த விழா, வைகை ஆற்றின் கரையில் சித்ரா பௌர்ணமி சமயத்தில் நடப்பதால், இயற்கையான வெளிச்சமும் குளிர்ச்சியும் நிறைந்து, மக்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடனும், உற்சாகத்தோடும் இந்தத் திருவிழாவைக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

துர் மரணமும், ஆவியும் ....உங்களை பாதுகாப்பது எப்படி?

ஆவிகள் சூரியனை நோக்கிச் சென்றால் சொர்க்கம்!

சந்திரனை நோக்கிச் சென்றால் வைகுண்டம்!!இங்கு செல்லும் ஆவிகள் மறுபிறவி பிறக்கும்.சனிக்கிரகத்தை நோக்கிச் சென்றால் நரகம்.பல ஆண்டுகள் கடும்வேதனையை அனுபவிக்க வேண்டும்.இதுபற்றிய முழுவிபரம் கருட புராணத்தில் இருக்கின்றது.

திடீர் விபத்து,தற்கொலை,போர்/கலகம்/கொலை/எதிர்பாராத மரணம் இவற்றால் இறப்பவர்கள் முறைப்படி இறக்கும் காலம் வரை ,எங்கே இறந்தார்களோ,அங்கேயே ஆவியாக இருக்க வேண்டும்.இறந்தது ஆண் எனில் அதற்கு பேய் என்றும், பெண் எனில் பிசாசு என்றும் பெயர்.

நம் சூட்சும உடல் ஸ்தூல உடலான ஐம்பூத உடலில் இருந்து பலவந்தமாக பிரிக்கப்படுவதால் இறந்தவரின் ஆவி எந்த இடத்தில் மரணமடைந்ததோ அங்கேயே சுற்றும்.சுமார் 20 அடி சுற்றளவுக்குள் சுற்றும்.வெளியே எங்கும் செல்லமுடியாது.உயரேயும் பறக்க முடியாது.இதைத்தான் மந்திரவாதிகள் பிடித்து தங்களிஷ்டப்படி ஏவல் செய்கின்றனர்.அருளாளர்களின் ஆசி கிடைத்தால் இந்த ஆவிகளுக்கு விடுதலை!

துர்மரணம் அடைந்தவர்களின் பெயரை குழந்தைகளுக்கு வைக்கக்கூடாது.அவர்களை வணங்கக்கூடாது.அவர்களுக்கு படையல் போடக்கூடாது.உச்சாடன கணபதி ஹோமம் மற்றும் பிதுர் ஹோமம் மூலம் அவைகளை வேறிடத்திற்குப் போகச் செய்யலாம்.

 

துர்மரணமடைந்தது வாலிபவயதுப் பையனாக இருந்தால் வாலிப வயதுப் பெண்ணைத் துன்புறுத்தும்.வாலிப வயது பெண்ணாக இருந்தால் வாலிபவயதுப் பையனைத் துன்புறுத்தும்.கைகள், கால்கள் உள்ளங்கால்கள் தொப்புள் ஆகிய இடங்களில் மருதாணி இலையை மட்டும் பிடுங்கி அரைத்துத் தடவி வந்தால் துர் ஆவிகள் தாக்காது.ட்யூப்லைட் வெளிச்சத்தில் துர் ஆவிகள் செயல்பட முடியாது.ஏன் எனில் அதில் பாதரசம் உள்ளது.பிரண்டைத் துவையல், தடியங்காய்(வெண்பூசணி லேகியம்),வெள்ளைப்பூண்டு லேகியம் சாப்பிட்டால் துர் ஆவிகள் தாக்குதல் இராது.

நயம்சாம்பிராணி, வலம்புரிக்காய், கோஷ்டம்,விரலி மஞ்சள் ஆகியவைகளை நன்கு இடித்து அதிகாலை மற்றும் இரவு நேரங்களில் புகைபோட ஆவிகள் ஓடிவிடும். புகைபோட்ட பின் கைகளை நன்கு கழுவ வேண்டும்.

ஹாஸ்டல்கள்,அரண்மனைகள்,ஆஸ்பத்திரிகள்,சில வீடுகளில் இப்படிப்பட்ட ஆவிகள் இருக்கும். மாந்திரீகத்தொழில் தெரிந்தவர்கள் மூலமாக பச்சைப்பானைகளில் அடைத்து இவற்றை ஆற்றங்கரை, குளக்கரை, கடற்கரை, வனங்களில் விட்டால் அந்த ஆவிகளுக்கும் விடுதலை.நமக்கு பெரும் புண்ணியம் தரும் செயலாகும்.

ஆவிகள் உலகம்

ஆவிகள் என்ற பெயரைக் கேட்டாலே பெரும்பாலோருக்கு ஒருவித அச்சம் ஏற்படும். சிலர் அதெல்லாம் வெறும் மூடநம்பிக்கை எனக் கூறுவர். ஆனால் இறந்த தங்கள் முன்னொர்களை குல தெய்வமாக வணங்குவர். இல்லாவிட்டால் இறந்தவர்களது நினைவு நாளில் சிலைகளுக்கு மாலையிட்டு, அவர்கள் நினைவாக அன்னதானங்கள் செய்து வணங்குவர். இதுவே ‘நீத்தார் கடன்’ என தமிழில் கூறப்படுகின்றது. கடவுள் இல்லை, ஆவிகள் இல்லை என்று கூறுபவர்கள், சிலைகளுக்கு மாலையிட்டு வணங்குவதும், நினைவு நாள் கொண்டாடுவதும் உருவ வழிபாட்டை ஒத்ததே! வழிபாட்டின் அடிப்படையே நினைவைப் போற்றுதலும், நன்றி உணர்வுடன் இருத்தலுமே! இதையே பக்திமான்களும் செய்கின்றனர். நாத்திகர்களும் செய்து வருகின்றனர். ’ஆவிகள்’ என்பது பற்றி உள்நாட்டிலும், வெளிநாட்டிலும் பல ஆராய்ச்சிகள் செய்யப்பட்டு வருகின்றன. அதிலிருந்து சில தகவல்களை இங்கே பார்ப்போம்.

ஆவிகள்
 

மனிதன் இறந்த பின் அவன் உயிரானது அடையும் நிலையே ‘ஆவிநிலை’ எனப்படுகிறது. இந்த ஆவி நிலையில் அவனுக்கு புலன்களின் உதவி தேவைப்படுவதில்லை. காலம், இடம், நேரம் என அனைத்தையும் கடந்த இந்த ஆவிகளால் நினைத்த நேரத்தில் நினைத்த இடத்தில் தோன்ற முடியும். தங்களது சக்திகளுக்கு ஏற்ப இவ்வகை ஆவிகள் பிறர் மனத்தில் தாக்கங்களை ஏற்படுத்த முடியும். இவ்வகை ஆவிகள் கூட்டம் கூட்டமாக வாழ்கின்றன. பெரும்பாலும் ஒத்த கருத்துடைய ஆவிகள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வசிக்கின்றன. ஆன்மாவின் பரிபக்குவ வளர்ச்சியில் இந்த ஆவி நிலை அதனை மேலும் வளர்க்க உதவுகிறது.

ஆவிகள் உலகம்
 

கூட்டம் கூட்டமாக வசிக்கும் இந்த ஆவிகள் தங்கள் பக்குவத்திற்கேற்பவும், ஆன்ம வளர்ச்சி மற்றும் நற்கருமங்களுக்கேற்பவும் பல்வேறு நிலைகளில் வசிக்கின்றன. இவற்றை பொதுவாக பாவ லோக ஆவிகள், புண்ணிய லோக ஆவிகள், மத்திம உலக ஆவிகள் என மூன்று வகையாக ஆவியுலக ஆராய்ச்சியாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இது தவிர சுவர்க்கம், நரகம், இந்திரலோகம், வருண லோகம், குபேரலோகம், கோலோகம், யமலோகம் என ஏழு வகை உலகங்கள் உள்ளதாக புராணங்கள் குறிக்கின்றன.

அவரவர் செய்த பாவ, புண்ணியங்களுக்கேற்பவும், அந்த ஆன்மாவின் தவ ஆற்றலைப் (பரி பக்குவம்) பொறுத்தும் மனிதன் இறந்த பிறகு இவ்வகை உலகங்களை அடைகிறான். இந்த ஆவிகள் உலகம் கொடிய பாவம் செய்தவர்களுக்கு மிகவும் துன்பத்தைத் தரும் ஒன்றாக இருக்கும். பேராசை கொண்ட அவர்கள், உயிருடன் இருந்த காலத்தில் தங்கள் உடலாகிய காரண சரீரம் மூலம் பல்வேறு தீச்செயல்களைச் செய்திருப்பர். பிறரைத் துன்புறுத்தி பல இன்பங்களை அனுபவித்திருப்பர். தற்போது உடலாகிய காரண சரீரம் இல்லாததால் அவர்களால் அது போன்ற இன்பங்களை நுகர முடியாது. ஆகவே அவர்கள் இறந்த பிறகும் அதே நினைவுடன் இருப்பர். தங்களைப் போன்ற தீய ஆவிகளுடன் கூட்டாக வசிப்பர். அவற்றில் சில ஆன்மாக்கள் தாங்கள் இறந்து விட்டோம் என்ற உண்மையைக் கூட உணராது இருப்பர். சில ஆன்மாக்கள் தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக பலவீனமான மனம் கொண்டவரது உடலைப் பயன்படுத்திக் கொள்வர். அவர்களைப் பீடித்து தங்களது எண்ணங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்வர். இதனையே பேய் பிடித்தல் என்று கூறுகிறோம்.

ஒருவர் இறந்த பின்பு, உயிருடன் இருக்கும் போது அவர் யாரிடமெல்லாம் அதிக பற்று வைத்திருக்கிறாரோ அவர்களின் கண்களுக்கு அவர் ஆவியாகத் தென்படுவதற்கு அதிக வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதேசமயம் ஆவிகளைப் பார்த்து பயம் கொள்கின்றவர்களும் இருக்கின்றனர். அத்தகைய எண்ணம் கொண்டவர்களின் கண்களுக்கு ஆவிகள் தென்படும் பொழுது அவர்கள் அதிர்ச்சிக்குள்ளாகின்றார். சிலர் உளவியல்ரீதியாக பாதிப்படைகின்றார். சிலர் மனநோயாளிகளாக மாறுகின்றனர். சிலருக்கு தீய ஆவிகளின் பீடித்தல் ஏற்படுகிறது. ஒரு சிலர் அதிர்ச்சியால் மரணமடைந்தும் விடுகின்றனர். இதையே மக்களில் சிலர் பேய் அடித்து விட்டதென்று கூறுவர்.

நம்மோடு வாழ்ந்து மறைந்தவர்களில் சிலர், தங்களது வினைப்பயன் காரணமாக உடல் கிடைக்காமல், அடுத்த பிறவி எடுக்க முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். உடல் இல்லையென்றாலும் மனதின் தாக்கத்தால் பசி, தூக்கம் என்று நாம் அனுபவிக்கும் எல்லா அவஸ்தைகளையும் அனுபவித்துக் கொண்டுதான் இருப்பார்கள். அவர்களுடைய வாரிசு மற்றும் உறவினர்களான, அவர்களுடைய இந்தப் பசியைப் போக்கக் கடமைப்பட்டவர்களான நாம் அதைச் செய்யாமல் விடும் போது அது நமக்கு சாபமாக வந்து சேருகிறது. இதனையே ‘பித்ரு தோஷம்’ என்றும், ’பித்ரு சாபம்’ என்றும் கூறுகின்றனர். இதனை நிவர்த்திக்க இறந்தவர்களின் நினைவு நாளில் அன்னதானம் போன்ற நற்கருமங்களைச் செய்வதுடன், அதன் புண்ணிய பலன் அனைத்தும் இறந்த நம் முன்னோர்களுக்கே செல்ல வேண்டும் என இறைவனிடம் பிரார்த்திக்க வேண்டும். அவர்களின் நினைவாக ஆலயங்களில் தீபமேற்றுவது இறந்தவர்களுக்கு மேலும் மேலும் நன்மையைத் தரக் கூடியதாகும்.

ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் மகரிஷி

ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர்  மகரிஷி 

அத்திரி முனிவரின் மனைவி அனுசூயா, கணவனின் மனம் அறிந்து நடக்கும் பதிவிரதை, கணவனிடம் மிகுந்த பக்தி கொண்டவள். இவள், மும்மூர்த்திகளின் தரிசனம் வேண்டி, தவமிருந்தாள். இதையறிந்த மும்மூர்த்திகளும் அவள் முன், துறவிகள் வடிவில் வந்தனர். அவளது பெருமையை உலகறியச் செய்வதற்காக, தங்களுக்கு நிர்வாணக் கோலத்தில் பிச்சையிடும்படி வேண்டினர். கற்புத்தெய்வமான அனுசூயா, தன் கணவர் அத்திரி மகரிஷியை மனதில் நினைத்து, அவர்கள் மீது, அவர் பாதத்தைக் கழுவிய தீர்த்தத்தை தெளித்தாள். உடனே, மும்மூர்த்திகளும், மூன்று குழந்தைகளாயினர். அந்தக் குழந்தைகளை அத்திரி மகரிஷி ஒன்று சேர்த்து, தத்தாத்ரேயன் என்று, பெயரிட்டு வளர்த்து வந்தார்.

ஒரு நாள், காட்டிற்கு வேட்டையாட வந்த, யது என்ற மன்னன், காட்டில் தத்தாத்ரேயர் ஆனந்தமாக இருந்ததைக் கண்டு, ஐயனே... உலகில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் ஏதாவது ஒரு கவலையுடன் வாழுந்து வரும் நிலையில், நீங்களோ வெகு ஆனந்தமாக இருக்கிறீர்களே... உங்களுக்கு இத்தகைய ஆனந்த மார்க்கத்தை கற்றுக் கொடுத்த குரு யார், எனக்கும் கூறுங்கள்... என்று, கேட்டான். எனக்கு ஒன்றல்ல பல குருமார்கள் இருக்கின்றனர்.
அதில், இந்த பூமிதான் முதல் குரு; இதனிடமிருந்து பொறுமையையும், பிறருக்கு நன்மை செய்வதையும் கற்றேன்.
தண்ணீரிடமிருந்து, சுத்தத்தைக் கற்றேன்.
 

எல்லாரிடமும் பழகினாலும், யாரிடமும் பற்று வைக்காத குணத்தை, காற்றிடம் படித்தேன்.
 

பரந்து விரிந்திருந்தாலும், எதனிடமும் தொடர்பு இல்லாதது வானம். அந்த தொடர்பற்ற நிலையை ஆகாயமே எனக்கு தெரிவித்தது.
ஒரே சூரியன் என்றாலும், எல்லா குடங்களின் நீரிலும் பிரதிபலிப்பது போல, பல சரீரங்களை ஒரே ஆத்மா எடுப்பதைப் பார்த்தேன்.
 

வேடனின் வலையில் சிக்கிய புறாக்களைப் பார்த்து, தானும் சிக்கிய தாய் புறாவைப் பார்த்து, பாசபந்தமே துன்பத்திற்கு காரணம் என, உணர்ந்தேன்.

 

உணவுக்காக தூண்டிலில் சிக்கிய மீனைப் பார்த்து, ஆசையே சுதந்திரத்தை இழப்பதற்கு காரணம் என்பதை, அறிந்தேன்.

 

தேனீக்கள் சேர்த்த தேனை, யாரோ ஒருவன் கொண்டு போனதைப் பார்த்து, பொருளை தானம் செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்தேன்.

உணவுக்காக அங்கும் இங்கும் அலையாமல் இருந்த இடத்திலிருந்த படியே கிடைக்கும் உணவைக் கொண்டு திருப்தியடையும் மலைப்பாம்பைப் போல், நானும் திருப்திப்பட வேண்டும் என, உணர்ந்தேன்... என்று, அடுக்கிக் கொண்டே போனார்.

பார்த்தீர்களா... இயற்கை நமக்கு நன்மைகளை மட்டுமல்ல, உலகவியல் வாழ்வுக்கும் ஆசானாக இருக்கிறது. இயற்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் கருத்தூன்றி பார்ப்பதுடன், பாதுகாக்கவும் செய்யுங்கள்.

மனிதன் இயற்கையை மதிக்கத் தவறியதால் தான், இன்று, மழை பெய்வது அரிதாகி விட்டது. ஆனால், அந்தக் காலத்தில் அப்படி இல்லை. புழு, பூச்சியைக் கூட தன் குருவாக நினைத்தான் மனிதன். கடவுளே மானிடப் பிறப்பெடுத்து, இயற்கையை குருவாக ஏற்று, அதனிடமிருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்ட கதை இது

இராமேஸ்வரம் திருக்கோவிலில் உள்ள 22 தீர்த்தங்களும் அவற்றின் மகிமைகளும்!

இராமேஸ்வரம் திருக்கோவிலில் உள்ள 22 தீர்த்தங்களும் அவற்றின் மகிமைகளும்!

இராமேஸ்வரம் தல வரலாறு
ராமன் சீதையை மீட்க ராவணனிடம் போர் புரிந்து கொன்றான். ராவணனை கொன்ற பாவத்தினை நீங்க ராமன் மணல்களால் ஆன லிங்கத்தை வைத்து பிரதிஷ்டை செய்தார்.எனவே ராமனே ஈஸ்வரனை வணங்கியதால் இந்நகருக்கு "ராம ஈஸ்வரம்" என்று பெயர் ஆனது. மக்கள் இங்கு வந்து தீர்த்தத்தில் நீராடி இறைவனை வழிபட்டால் பாவங்கள் நீங்கும் என நம்புகின்றர்.
22 தீர்த்தங்களும் அவற்றின் மகிமைகளும்

1. மகாலெட்சுமி தீர்த்தம்

 : இது கிழக்கு கோவிலின் பிரதான வாசலில் அனுமார் சன்னதிக்கு எதிரில் தெற்கு பக்கத்தில் உள்ளது. இதில் ஸனானம் செய்தால் சகல ஐஸ்வர்யமும் பெறலாம்.

2. சாவித்திரி தீர்த்தம், 3. காயத்ரி தீர்த்தம், 4. சரஸ்வதி தீர்த்தம் :

இம்மூன்று தீர்த்தங்களும் அனுமார் கோவிலுக்கு மேல்புறம் உள்ளது. இம்மூன்று தீர்த்ங்களில் ஸ்னானம் செய்வதால் மத சடங்குகளை விட்டவர் சந்ததியில்லாதவர் இஷ்ட சித்தி அடையலாம்.

5. சேது மாதவ தீர்த்தம் : 

இது மூன்றாம் பிரகாரத்தின் மேற்கு பகுதியில் உள்ள தெப்பக்குளம். இதில் ஸ்ரீராபிரானால் சகல லெட்சுமி விலாசமும், சித்த சக்தியும் பெறலாம்.

6. நள தீர்த்தம் : 

மூன்றாம் பிரகாரம் மேற்கு பகுதியில் உள்ள சேது மாதவர் சன்னதிக்கு தென்புறம் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் சுரிய தேஜசை அடைந்து சொர்க்கலோக பதவி அடைவர்.

7. நீல தீர்த்தம் : 

மூன்றாம் பிரகாரம் மேற்கு பகுதியில் உள்ள சேது மாதவர் சன்னதிக்கு வடபுறம் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் சமஸ்தயாக பலனையும் அடைந்து சொர்க்கலோக பதவி அடைவர்.

8. கவாய தீர்த்தம் :

 இது மூன்றாம் பிரகாரம் சேது மாதவர் சன்னதியின் முன்புறம் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் சக்குசாயம், கோபம் மனவலிமை , தேக ஆரோக்கியம் கிடைக்கும்.

9. கவாட்ச தீர்த்தம் : 

இது மூன்றாம் பிரகாரம் சேது மாதவர் சன்னதியின் முன்புறம் கவாய தீர்த்தத்திற்கு அருகில் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் நரகத்திற்கு செல்ல மாட்டார்கள். மன வலிமை, தேக ஆரோக்கியம், திட சரீரம் கிடைக்கும்.

10. கந்நமாதன தீர்த்தம் : 

சேது மாதவர் சன்னதியின் முன்பகுதியில் கவாய், கவாட்ச தீர்த்தங்களுக்கு அருகில் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் மகாதரித்திரம் நீங்கி ஐஸ்வர்ய சித்தியும் பெற்று பிரம்ம ஹத்தியாதிபாப நிவர்த்தி பெறுவர்.

11. சங்கு தீர்த்தம் :

 இராமநாதசுவாமி கோவில் பிரதான வாசல் உட்புறம் தெற்கு பக்கத்தில் இரண்டாம் பிரகாரத்தில் இதில் நீராடுவதால் செய்நன்றி மறந்த சாபம் நீங்கப் பெறும்.

12. சக்கர தீர்த்தம் : 

இராமநாதசுவாமி கோவில் பிரதான வாசல் உட்புறம் உள்ள இரண்டாம் பிரகாரத்தின் வடபுறம் உள்ள கருவூலத்தின் கீழ்புறம் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் ஊனம், குருடு, செவிடு ஆகியவை நீங்கி சௌக்கியம் அடைவர்.

13. பிரம்மாத்திர விமோசன தீர்த்தம் :

இது இரண்டாம் பிரகாரம் வடக்கு பக்கத்தில் பைரவர் சன்னதி அருகில் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் பிரம்மஹத்தயாதி தோஷங்களும், பாவங்களும் நிவர்த்தியாவதடன், பில்லி சுனியமும் நீங்கும்.

14. சூர்ய தீர்த்தம் : 

இது இரண்டாம் பிரகாரத்தில் உள்ள கருவூலத்தில் மேற்கு பக்கம் அமைந்துள்ளது. இத்திர்த்தத்தில் நீராடுவதால் திரிகாலஞானமும் உண்டாவதுடன் ரோகங்கள் நிவர்த்தியாகும்.

15. சந்திர தீர்த்தம் : 

இது இரண்டாம் பிரகாரத்தில் உள்ள கருவூலத்தின் மேற்கு பக்கம் உள்ளது. இதில் நீராடுவதால் ரோக நிவர்த்தி அகலும்.

16. கங்கா தீர்த்தம் 17. யமுனா தீர்த்தம் 18. காயத்ரி தீர்த்தம் :

இம்மூன்று தீர்தத்தங்களும் திருக்கோவில் இரண்டாம் பிரகாலத்தில் அமைந்தள்ள கருவூலத்தில் மேற்கு பக்கம் உள்ள சூரியன், சந்திரன் தீர்த்தத்திற்கு எதிரில் அமைந்துள்ளது. இவைகளில் நீராடுவதனால் பிணி, மூப்பு, சாக்காடு ஆகியவைகளும் அஞ்ஞானமும் நீங்கி முக்தி அடையலாம்.

19. சாத்யாம்ருத தீர்த்தம் : 

திருக்கோவில் அம்பாள் சன்னதியின் மூலஸ்தான நுழைவாயிலின் அருகே உள்ள அஷ்டலட்சுமி சன்னதியின் தெற்கு பக்கம் உள்ளது. இதில் நிராடினால் தேவதாகோபம் பிராம்மணசாபம் நிவர்த்தியாவதுடன், சூரியமூர்த்தி, மோட்ச பிராப்தி ஆகியவை கிடைக்கும்.

20. சிவ தீர்த்தம் :

 இந்த தீர்த்தம் சுவாமி சன்னதி நுழைவாயில் மற்றும் அம்மன் சன்னதி நுழைவாயில் ஆகியவற்றுக்கு இடையே நந்தி தேவருக்கு தென்புறம் அமைந்துள்ளது. இதில் ஸ்னானம் நீராடினால் சகல சௌபாக்கியமும் கிடைக்கும்.

21. சர்வ தீர்த்தம் :

 இந்த தீர்த்தம் முதல் பிரகாரத்தில் இராமநாதசுவாமி சன்னத முன் உள்ளது. இதில் நிராடினால் பிறவிக்குருடு, நோயம் நரை திரையும் நீங்கி வளமடையலாம். கோவிலுக்கு வெளியே பல தீர்த்தங்கள். இவை புயலாலும், ஆக்கிரமிப்பாலும் பாதிக்கப்பட்டதால் இவற்றில் நீராட இயலாது.

22. கோடி தீர்த்தம் : 

இந்த தீர்த்தமானது இராமர் லிங்கப் பிரதிஷஙடை செய்தபோது அபிஷேகத்திற்கு நீர் தேவைப்பட்டது. அதனால் ராமநானவர் தன் அம்பின் நுனியை பூமியில் வைத்து அழுத்தினதால் அந்த இடத்தில் பூமியைப் பிளந்து கொண்டு நீர் வந்தது. அதுவே கோடி தீர்த்தம் எனப்படுகிறது. இந்நீரானது இராமநாதசுவாமி மற்றும் எல்லா சுவாமி அம்பாள் ஆகியவர்கள் அபிஷேகத்திற்கு பயன்படுத்தப்படவதால் பக்தர்கள் இத்தீர்த்தத்தில் நேரடியாக தாங்களே தீர்தத்தை எடுத்து குளிப்பதற்கு அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. இதற்கு கட்டணம் உண்டு. பக்தர்கள் இத்திர்த்தத்தில் நீராட இரண்டாம் பிரகாரம் வடபகுதியில் உள்ள பைரவர் சன்னதி முன்புறம் உள்ள கோமுக் மூலம் தீர்த்தத்தை விடுவார்கள், அதன் மூலம் நீராடலாம்.
கோடி திர்த்தத்தில் நிராடியபின் இவ்வூரில் இரவு தங்கலாகாது என்பது சம்பிரதாயம்.

சதுரகிரி ரகசியம்

சதுரகிரி ரகசியம்

சதுரகிரி பிறப்பின் ரகசியம்

நோய் தீர்க்கும் மலை: சதுரகிரி மலையில் ஓடுகின்ற தீர்த்தங்களும், மூலிகைகளும் பல நோய்களை தீர்க்க வல்லது. இந்த மலை ஏறி இறங்கினால் உடலில் உள்ள வியர்வை வெளியேறி, மூலிகை கலந்த காற்றுபட்டு பல நோய்கள் குணமாவதாகச் சொல்கிறார்கள். சித்த மருத்துவர்கள் பலர் மூலிகைகளை இங்கிருந்து சேகரித்து செல்கின்றனர்.
திசைக்கு நான்கு கிரிகள் (மலை)வீதம் பதினாறு கிரிகள் சமமாக சதுரமாக அமைந்த காரணத்தால் சதுரகிரி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. மலையின் பரப்பளவு 64 ஆயிரம் ஏக்கர்.

சதுரகிரி தல வரலாறு : 

 சதுரகிரி மலை அடிவாரத்திலுள்ள கோட்டையூரில் பிறந்தவன் பச்சைமால். இவன் பசுக்களை மேய்த்து பிழைத்தான். இவனது பெற்றோர் தில்லைக்கோன்- திலகமதி. மனைவி சடைமங்கை. இவள் மாமனார் வீட்டில் பாலைக் கொடுத்து விட்டு வருவாள். ஒருமுறை, பால் கொண்டு சென்ற போது எதிரில் வந்த துறவி அவளிடம் குடிக்க பால் கேட்டார். சடைமங்கையும் கொடுக்கவே, தினமும் தனக்கு பால் தரும்படி கேட்டார். சடைமங்கையும் ஒப்புக்கொண்டாள்.வழக்கத்தை விட சற்று பால் குறைவதைக் கவனித்த சடைமங்கையின் மாமனார், இதுபற்றி மகன் பச்சைமாலுக்கு தெரிவித்து விட்டார். பச்சைமால் தனது மனைவியை பின் தொடர்ந்து சென்று, அவள் துறவிக்கு பால் தந்ததை அறிந்து கோபம் கொண்டு அடித்தான். தனக்கு பால் கொடுத்ததால் அடி வாங்கிய சடைமங்கை மேல் இரக்கம் கொண்ட அவர், அவளுக்கு "சடதாரி' என்று பெயரிட்டு காக்கும் தேவியாக சிலையாக்கி விட்டு மறைந்தார். மனைவியை பிரிந்த பச்சைமால், மனம் திருந்தி, சதுரகிரிக்கு வந்த அடியவர்களுக்கு பால் கொடுத்து உதவி செய்தான்.

சுந்தரானந்த சித்தர் என்பவர் செய்த பூஜைக்கும் பால் கொடுத்து உதவினான். சித்தர்கள் செய்த பூஜையில் மகிழ்ந்த சிவன் இத்தலத்தில் அவர்களுக்கு காட்சி கொடுத்தார். பச்சைமாலுக்கும் சிவதரிசனம் கிடைத்தது. ஒருநாள், சிவன் ஒரு துறவியின் வேடத்தில், சிவபூஜைக்கு பால் கொடுக்கும் காராம்பசுவின் மடுவில் வாய்வைத்து பால் குடித்து கொண்டிருந்தார். இதைக்கண்ட பச்சைமாலுக்கு கடும் கோபம் ஏற்பட்டு, துறவியின் தலையில் கம்பால் அடித்தான். அப்போது, சிவன் புலித்தோல் அணிந்து காட்சி கொடுத்தார். சிவனை அடித்துவிட்டதை அறிந்த பச்சைமால் மிகவும் வருந்தி அழுதான்.
சிவபெருமான் அவனை தேற்றி, "" நீ தேவலோகத்தை சேர்ந்தவன். உன் பெயர் யாழ்வல்லதேவன். நீ யாழ் மீட்டி என்னை பாடி மகிழ்விப்பாய். சிற்றின்ப ஆசை காரணமாக என்னால் சபிக்கப்பட்டு பூலோகத்தில் மனிதனாக பிறந்தாய். உன்னை மீட்டு செல்லவே வந்தேன்,'' என்று கூறி அவனுக்கு முக்தி அளித்தார். அத்துடன் அங்கிருந்த சித்தர்களின் வேண்டுகோளின்படி "மகாலிங்கம்' என்ற திருநாமத்துடன் அங்கேயே எழுந்தருளினார். இது லிங்கங்களிலேயே பெருமை வாய்ந்தது என சதுரகிரி புராணம் கூறுகிறது. இன்றும் கூட மகாலிங்கம் சாய்ந்த நிலையில் இருப்பதையும், தலையில் அடிபட்ட தழும்பையும் காணலாம்.

தாணிப்பாறை அடிவாரம் - கருப்பர் சந்நிதி அருகே உள்ள தீர்த்தம்
* மகாலிங்கம் கோயிலுக்கு வடக்கில் உள்ள மூலிகைகள் நிறைந்த குன்றை "சஞ்சீவி மலை' என்கின்றனர்.

*சந்தன மகாலிங்கம் கோயில் அருகே 18 சித்தர்கள் சன்னதி உள்ளது.

*ஆடி அமாவாசை முக்கிய விழா. தை அமாவாசை, மகாளய அமாவாசை, மகா சிவராத்திரி, சித்ரா பவுர்ணமி, மார்கழி முதல் நாள் ஆகிய நாட்களிலும் அதிக கூட்டம் இருக்கும்.

* பழநியிலுள்ள நவபாஷாண முருகன் சிலையை போகர் சதுரகிரி மலையில் தங்கியிருந்தபோதே செய்ததாக கூறப்படுகிறது.

*இங்குள்ள ஜோதிப்புல்லை பகலில் நீரில் நனைத்து விட்டு, இரவில் பார்த்தால் தீபம் ஏற்றியது போல் இருக்கும். பழங்காலத்தில் சித்தர்கள் வெளிச்சத்திற்காக இந்த புல்லை உபயோகித்துள்ளார்கள்.

*மகாலிங்கம் கோயிலின் வடக்கே "ஊஞ்சல் கருப்பண சாமி' கோயில் உள்ளது.

* சுந்தர மகாலிங்கத்திற்கு அமாவாசை நாட்களில் மதியம் 1 மணிக்கு அபிஷேகம் துவங்கும்.

* ஆடி அமாவாசை தவிர மற்ற அமாவாசை நாட்களில் தேனும், தினைமாவும் பிரசாதமாக தரப்படுகிறது.

* சதுரகிரி மலைக்கு மின்சார வசதி கிடையாது. ஜெனரேட்டர் பயன்படுத்துகின்றனர்.

இருப்பிடம்

மதுரை மாட்டுத்தாவணி பஸ்ஸ்டாண்டில் இருந்து வத்திராயிருப்பு செல்லும் பஸ்களில் சென்றால், தாணிப்பாறை விலக்கில் இறங்கலாம். இங்கிருந்து 7 கி.மீ., தூரம் சென்றால் சதுரகிரி மலை அடிவாரமான தாணிப்பாறை வரும். அங்கிருந்து மலை ஏறி, 10 கி.மீ., நடந்தால் மகாலிங்கத்தை தரிசிக்கலாம்.
அல்லது , மதுரையிலிருந்து ஒவ்வொரு அரை மணி நேரத்திற்கும் - செங்கோட்டை செல்லும் பஸ் உள்ளது. ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், ராஜபாளையம் , செங்கோட்டை செல்லும் பஸ்ஸில் ஏறி - கிருஷ்ணன் கோவில் நிறுத்தத்தில் இறங்கி - அங்கிருந்து வத்திராயிருப்பு செல்லுங்கள். ஒவ்வொரு ஐந்து நிமிடத்திற்கும் பேருந்து வசதி உள்ளது.

அங்கிருந்து தாணிப் பாறைக்கு - மினிபஸ் அல்லது ஆட்டோவில் சென்று விடுங்கள்.
திறக்கும் நேரம்:
காலை 6- 12 மணி, மாலை 4- இரவு 9 மணி. விசேஷ நாட்களில் நடை திறக்கும் நேரம் மாறுபடும்.போன்: 98436 37301, 96268 32131

மலைக்கு மேலே - சாப்பாடு பற்றிய கவலை வேண்டாம். எந்த நேரமும், உங்கள் வயிறை குளிரவைக்க " கஞ்சி மடம் ' உள்ளது. உங்களுக்கு குறைந்த பட்சம், கஞ்சியோ , கூழோ , பழைய சோறோ - நிச்சயம் கிடைக்கும். 24 மணி நேரமும் என்பதுதான் விசேஷம். மிகப் பெரிய குழுவாக சென்றால், முன்கூட்டியே சொல்லி விடுங்கள். சுடச்சுட சாதம் கிடைக்கும்.

சதுரகிரி மலை ஏறுவது கடினமானது. மலையே சிவமாக இருப்பதால் பக்தர்கள் காலில் செருப்பு இல்லாமல் ஏறுவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். தாணிப்பாறை அடிவாரத்திலிருந்து மலையேற வேண்டும்.
மலையடிவாரத்தில் ஆசீர்வாத விநாயகரை வணங்கியபின் சிவசிந்தனையுடன் மலை யாத்திரையைத் தொடங்க வேண்டும். செல்லும் வழியில் ராஜயோக காளி, பேச்சியம்மன், கருப்பணசாமி கோயில்கள் உள்ளன. இதனை அடுத்து குதிரை ஊற்று, வழுக்குப்பாறைகள் வருகின்றன.
இந்தப்பாறைகளில் மழைக்காலங்களில் செல்வது கடினம். சிறிது தூரம் சென்றதும் அத்திரி மகரிஷி பூஜித்த லிங்கத்தை தரிசிக்கலாம். அடுத்து வருவது காராம் பசுத்தடம். இந்த இடத்தில் தான் சிவன் துறவி வேடம் கொண்டு காராம் பசுவின் மடுவில் பால் அருந்தியதாக வரலாறு.
இதனையடுத்து கோரக்க சித்தர் தவம் செய்த குகையும், பதஞ்சலி முனிவரின் சீடர்கள் பூஜித்த லிங்கமும் உள்ளது. இந்த லிங்கத்தை தரிசிக்க வேண்டுமானால், ஆகாய கங்கை தீர்த்தத்துக்கு மேல் உள்ள விழுதுகளைப் பிடித்து தொங்கி ஏறித்தான் செல்ல வேண்டும். இது ஆபத்தான இடம். இதன் பவித்திரம் உணராமல் இங்கே குளிக்கவோ, தண்ணீர் எடுக்கவோ பக்தர்கள் முயற்சிக்கக் கூடாது. இதை ஒட்டிய குகையில் உள்ளே ஒரு சிறிய லிங்கம் உள்ளது. இதை நீங்கள் காணும்போது , மெய் சிலிர்க்கும் அனுபவம் உங்களுக்கு ஏற்படுவது உறுதி.

கோரக்கர் மலைக்கு நேர் மேலே செங்குத்தான மலையில் சற்று மேலே ஏறினால் ஒரு லிங்கம் உள்ளது. கொஞ்சம் இளவட்ட ஆளுங்க போக முடியும். ரொம்பவே செங்குத்தான பாதை. அதனால் , அனைவரும் முயற்சிக்க வேண்டாம்.

இதையடுத்து இரட்டை லிங்கத்தை தரிசிக்கலாம். சற்று தூரத்தில் சின்ன பசுக்கடை என்ற பகுதியை கடந்தால் நாவல் ஊற்று வருகிறது. இந்த ஊற்று நீருக்கு சர்க்கரை நோயைக் குணமாக்கும் மகிமை இருப்பதாக கூறப்படுவதால், பக்தர்கள் இதைப் பருகுகிறார்கள். பின்னர், பச்சரிசிப்பாறை, வனதுர்க்கை கோயில், பெரிய பசுக்கிடை, பிலாவடி கருப்பு கோயிலைத் தரிசித்து, மகாலிங்கம் கோயிலை அடையலாம். மலையிலுள்ள 10 கி.மீ. தூரத்தை கடக்க 3 முதல் 4 மணி நேரம் வரை ஆகும்.

இரட்டை லிங்கம்

ஆனந்த சுந்தரம் என்ற வியாபாரிக்கு சிவன் மீது அளவு கடந்த ஈடுபாடு இருந்தது. அவரது மனைவி ஆண்டாள். பெருமாள் பக்தை. இவர்கள் இருவரும், தான் வணங்கும் கடவுளே பெரியவர் என்று தர்க்கம் செய்வர். இதற்கு விடை காண இருவரும் சதுரகிரி வந்து தியானம் செய்தனர். இவர்கள் முன்பு சிவன் தோன்றினார்.

"சிவபெருமானே! தாங்களே அனைத்துமாக இருக்கிறீர்கள், என்பதை என் மனைவியிடம் தெரிவிக்க வேண்டும்,''என வேண்டினார் வியாபாரி. சிவன் ஆண்டாளிடம் சென்றார். அவளோ, ""நான் உம்மை நினைத்ததே இல்லை. பெருமாளை நினைத்தே தவம் செய்தேன்,'' என்றாள். அப்போது சிவனும், விஷ்ணுவும் இணைந்து சங்கரநாராயணராக காட்சி கொடுத்தனர். இதன் அடிப்படையில் மலை ஏறும் வழியில் சிவலிங்கம், விஷ்ணு லிங்கம் என இரட்டை லிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்து ராமதேவ சித்தர் என்பவர் பூஜை செய்தார். இந்த சன்னதிக்கு எதிரே ராமதேவர் குகை இருக்கிறது.
பிலாவடி கருப்பு: வணிகர் ஒருவருக்கு சிவன் கோயில் கட்டும் ஆசை இருந்தது. ஆனால், பணம் போதவில்லை. பலரிடம் உதவி கேட்டும் இவரது தேவையை பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. முனிவர் ஒருவர், ""சதுரகிரியில் உள்ள காலங்கிநாத சித்தரிடம் சென்றால் உனது விருப்பம் நிறைவேறும்,'' என்றார்.

வணிகரும் சதுரகிரி வந்து காலங்கிநாதரை தரிசித்தார். அவர் அங்குள்ள சில மூலிகைகளைக் கொண்டு உலோகங்களை தங்கமாக்கி அவனிடம் கொடுத்தார். மீதமிருந்த தங்கத்தையும், தங்கம் தயாரிக்க பயன்பட்ட தைலத்தையும் ஒரு கிணற்றில் கொட்டி பாறையால் மூடினார். இந்த கிணற்றுக்கு காவலாக கருப்பசுவாமியை நியமித்தார். இவரது சன்னதியில் மூன்று காய்களுடன் கூடிய பலாமரம் உள்ளது. இதனால், இவரை "பிலாவடி கருப்பர்' என அழைத்தனர். இந்த மரத்தில், ஒரு காய் விழுந்து விட்டால் இன்னொரு காய் காய்க்கும் அதிசயம் பல ஆண்டுகளாக நடக்கிறது.
பெரிய மகாலிங்கம்: நடுக்காட்டு நாகர் சன்னதியை அடுத்து, லிங்க வடிவ பாறை உள்ளது. இதை "பெரிய மகாலிங்கம்' என்கின்றனர். பெரிய மகாலிங்கத்திற்கு அடியில் சிறு லிங்கம் உள்ளது. சாதாரண நாட்களில் இதற்கு மட்டுமே அபிஷேக ஆராதனை நடக்கிறது. சிவராத்திரியன்று மட்டும் பெரிய லிங்கத்திற்கு சிறப்பு பூஜை நடக்கிறது.
தவசிப்பாறை: மகாலிங்கம் கோயிலிலுள்ள ஆனந்தவல்லி அம்மன் சன்னதிக்கு பின்புறமாக சென்று, மேற்கு பக்கமாக ஏறி, கிழக்கு பக்கமாக இறங்கினால் தவசிப்பாறையை (தபசுப்பாறை) அடையலாம். இது கடல்மட்டத்தில் இருந்து 5000 அடி உயரத்தில் உள்ளது. கோயிலில் இருந்து தவசிப்பாறை செல்ல குறைந்தது 2 மணி நேரமாகும். இது மிகவும் சிரமமான பயணம். பாறைக்கு செல்லும் வழியில் "மஞ்சள் ஊத்து' தீர்த்தம் உள்ளது.
தவசிப்பாறையில் சித்தர்கள் தவம் செய்யும் குகை உள்ளது. குகைக்குள் ஒரு ஆள் மட்டுமே மிகவும் சிரமப்பட்டு செல்லும்படியான துவாரம் உள்ளது. உள்ளே சென்ற பிறகு, பத்து பேர் அமர்ந்து தியானம் செய்ய வசதியிருக்கிறது. இதனுள் ஒரு லிங்கம் உள்ளது. மன திடம் உள்ளவர்கள் மட்டுமே இந்த குகைக்குள் சென்று லிங்கத்தை தரிசனம் செய்ய முடியும். இந்த குகையில் தான் 18 சித்தர்களும் தினமும் சிவபூஜை செய்வதாக கூறப்படுகிறது. குகைக்கு மேலே 9 பெரிய பாறாங்கற்கள் உள்ளன. இவற்றை "நவக் கிரக கல்' என்கிறார்கள். இதற்கு அடுத்துள்ள "ஏசி' பாறையின் கீழ் அமர்ந்தால், கடும் வெயிலிலும் மிகக் குளுமையாக இருக்கும். தவசிப் பாறையிலிருந்து கிழக்குப்பக்கமாக கீழிறங்கும் வழியில் "வெள்ளைப்பிள்ளையார்' பாறை உள்ளது. பார்ப்பதற்கு விநாயகர் போல் தெரியும். இங்குள்ள ஒரு மரத்தின் இடையில் அரையடி உயர பலகைக்கல் விநாயகர் சிலை உள்ளது. அருகில் நடுக்காட்டு நாகர் சன்னதி உள்ளது.
சுந்தரமூர்த்திகைலாயத்தில் சிவ பார்வதி திருமணம் நடந்தபோது,  அகத்தியர் தெற்கே வந்தார். அவர் சதுரகிரியில் தங்கி லிங்க வழிபாடு செய்தார். அவர் அமைத்த லிங்கமே சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம் ஆகும். சதுரகிரியில் அகத்தியர் தங்கியிருந்த குன்றை "கும்ப மலை' என்கின் றனர். அகத்தியர் பூஜித்த லிங்கத்தை சுந்தரானந்த சித்தர் பூஜித்து வந்தார். இதனாலேயே இந்த லிங்கம் "சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்' எனப்படுகிறது. அருளை வழங்குவது "சுந்தரமகாலிங்கம்', பொருளை வழங்குவது "சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்' என்று கூறுவர். சதுரகிரி கோயிலின் நுழைவுப்பகுதியில் இந்த லிங்கம் இருக்கிறது. இரவு 12 மணியளவில் இந்த சன்னதி அருகே யாரும் செல்வதில்லை. அப்போது, சித்தர்கள் அவரை தரிசிக்க வருவதாக ஐதீகம்.

பார்வதி பூஜித்த லிங்கம் : சுந்தர மகாலிங்கம் கோயிலிலிருந்து சற்று மேடான பகுதியில் சந்தன மகாலிங்கம் கோயில் அமைந்துள்ளது. பிருங்கி மகரிஷி சிவனை மட்டும் வழிபட்டு, சக்தியைக் கவனிக்காமல் போய்விடுவார். எனவே, சிவனுடன் ஒன்றாக இணைந்திருக்க வேண்டி, அவர் உடலில் பாதியைக் கேட்டு, பூலோகம் வந்து சதுரகிரி மலையில் லிங்க பூஜை செய்தாள். தினமும் சந்தன அபிஷேகம் செய்தாள். மகிழ்ந்த சிவன் பார்வதியை தன்னுடன் இணைத்து "அர்த்தநாரீஸ்வரர்' ஆனார் என தல வரலாறு கூறுகிறது. பார்வதி தான் அமைத்த லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்ய ஆகாய கங்கையை வரவழைத்தாள். இங்குள்ள சந்தன மாரியம்மன் சன்னதி அருகில் ஓடும்

இந்த தீர்த்தத்தால் சந்தன மகாலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்கின்றனர். பார்வதி பூஜித்த சந்தன மகாலிங்கத்தை, சட்டைநாத சித்தர் பூஜித்து வந்தார். மகாசிவராத்திரியன்று பக்தர்களே சந்தன மகாலிங்கத்தின் மீது பூத்தூவி வழிபடுகின்றனர்.

இக்கோயிலில் சந்தன மகாலிங்கம், சந்தன விநாயகர், சந்தன முருகன், சந்தன மாரி என எல்லாமே சந்தன மயம் தான். 18 சித்தர்களுக்கும் சிலை உள்ளது. செண்பகப்பூவை காயவைத்து வாசனைக்காக விபூதியில் கலந்து கொடுக்கிறார்கள்.இங்கிருந்து ஒரு கி.மீ. தூரத்தில் வனகாளி கோயில் உள்ளது.
லிங்க வடிவ அம்பிகைசிவனைப்போலவே அம்மனும் இங்கு நிரந்தரமாக தங்கி அருள்பாலிக்க வேண்டும் என விரும்பிய சித்தர்கள் நவராத்திரி நாட்களில் கடுமையாக தவம் இருந்தனர். இதை ஆனந்தமாக ஏற்ற அம்மன் "ஆனந்தவல்லி' என்ற திருநாமத்தில் லிங்கவடிவில் எழுந்தருளினாள்.
சுந்தரமகாலிங்கம் சன்னதிக்கு பின்புறம் இவளது சன்னதி உள்ளது. நவராத்திரி நாட்களில் உற்சவ அம்மனின் பவனி நடக்கும். விஜயதசமியன்று அம்மனுக்கு மகிஷாசுரமர்த்தினி அலங்காரம் செய்து பாரிவேட்டை நடக்கிறது.

சதுரகிரியில் தீர்த்தங்கள்

சந்திர தீர்த்தம்

சதுரகிரியில் சுந்தர மகாலிங்க மலையில் 'சந்திர தீர்த்தம்' இருக்கிறது.இந்த சந்திர தீர்த்தத்தில் இறைவனை வேண்டி வணங்கி ஒரு முறை நீராடினால் கொலை, காமம், குரு துரோகம் போன்ற பஞ்சமா பாதங்களிலிருந்து நீங்கி புண்ணியம் பெறலாம்.

கெளண்டின்னிய தீர்த்தம்.

சந்திர தீர்த்தத்திற்கு வடபுறத்தில் உள்ளது இந்தத் தீர்த்தம். இது தெய்வீகத் தன்மை வாய்ந்த நதியாகும். வறட்சியுற்ற காலத்தில் தேவர்களும், ரிஷிகளும் சிவபெருமான் வேண்ட, ஈசன் தமது சடை முடியில் உள்ள கங்கைலிருந்து ஒரு துளி எடுத்து நான்கு கிரிகளுக்கும் மத்தியில் விட்டு, லிங்கத்தில் மறைந்தார் என்பது ஐதீகம்.
கங்கை, கோதாரி, கோமதி, சிந்து, தாமிரவருணி, துங்கபத்திரை முதலிய புண்ணிய நதிகளுக்கு நீராடிய பயனுண்டு. இந்த நதியில் நீராடுவதால் சகல பாவங்களும் தீர்வதால் இதற்கு ''பாவகரி நதி'' என்னும் பெயரும் உண்டு.

சந்தன மகாலிங்கம் தீர்த்தம்.

இச்சதுரகிரியின் மேல் 'காளிவனம்' என்கிற இருண்டவனம் ஒன்றுள்ளது. அவ்வனத்திலிருந்து வருகிற தீர்த்தம் சந்தனமகாலிங்க தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. உமையாள் பிருங்க முனிவர் தம்மை வணங்காமல் ஈசனை வணங்கியமையால் ஏற்பட்ட கோபத்தின் காரணமாகச் சிவபெருமானை விட்டுப் பிரிந்து, அர்த்த நாரீஸ்வரர் என்கிற சிவசக்தி கோலத்தில் இருக்க வேண்டி சதுரகிரிக்கு வந்து லிங்கப் பிரதிஷ்டை செய்து அபிஷேகத்திற்கு வரவழைத்த ஆகாய கங்கையாகும்.
இப்புண்ணிய தீர்த்ததில் நீராடினால், எந்தப் பாவமும் நீங்கி முக்தி கிடைக்கும்.
இது தவிர, சதுரகிரியில் பார்வதி தேவியின் பணிப்பெண்களான சப்த கன்னியர்கள் தாங்கள் நீராடுவதற்கு உண்டாக்கிய 'திருமஞ்சனப் பொய்கை' உண்டு.

காலாங்கிநாதரால் உண்டாக்கப்பட்ட 'பிரம்மதீர்த்தம்' ஒன்று சதுரகிரி மலைக்

காவலராகிய கருப்பணசுவாமி சன்னதி முன்பாக இருக்கிறது. இது தவிர கோரக்கர், இராமதேவர், போகர் முதலிய மகரிஷிகளால் உண்டாக்கப்பட்ட 'பொய்கைத் தீர்த்தம்'', ''பசுக்கிடைத் தீர்த்தம்'', 'குளிராட்டித் தீர்த்தம்' போன்ற அனேக தீர்த்தங்கள் சதுரகிரி மலையில் உள்ளன.மகாலிங்கம் கோயிலிலிருந்து சாப்டூர் செல்லும் வழியில் உள்ள குளிராட்டி பொய்கையில் நீர் வற்றாது. இதில் குளித்தால் கிரக தோஷம் விலகும் என்பது நம்பிக்கை.
மகரிஷிகளும், சித்தர்களும் இன்றும் அருவுருவாக வாழ்ந்தும் அருள் வழங்கும் வண்ணம் சதுரகியில் வீற்றிருக்கிறார்கள்.
பொதுவாகவே மலைகளின் மேல், மனிதர்களுக்கு ஆயுளும், ஆரோக்கியமும் தரும் அற்புதமான பல மூலிகைகளும், மருத்துவ குணம் நிறைந்த மரம் செடி கொடிகள் யாவும் இருக்கின்றன. இவைகளைத் தழுவி வரும் காற்று நம் மீதுபட்டவுடன் உடலில் உள்ள நோய்கள் தீர்கின்றன.
அபூர்வ மூலிகைகள் :
இங்கே கிடைக்கும் பல அற்புத மூலிகைகளில் முறிந்த எலும்பை கூடவைக்கும் மூலிகை இலை கூட இங்கே உள்ளது . முறிந்த எலும்புகளை ஒன்று கூட்டி, இந்த மூலிகை இலையை வைத்துக் கட்டினால் அதிசயத்தக்க வகையில் எலும்பு கூடும்.
பூமியில் எங்கும் காணக் கிடைக்காத ஜோதி விருட்சமும், சாயா விருட்சம் போன்ற அதி அற்புதமான மரங்கள், மூலிகைகள், இலைகள் இம்மலையில் மேல் உள்ளன. இறவாமை அளிக்கக்கூடிய கருநெல்லி போன்ற அரிய கனிவகைகள் இருக்கின்றன.
தவிர கோரக்க முனிவரால் 'உதகம்' என்று குறிப்பிடப்படும் உதகநீர் சுனையும் உண்டு. மருத்துவ குனம் கொண்ட மரம், செடிகொடிகளின் மேல் பட்டு இறங்கி வரும் தண்ணீர் தேங்கியசுனைகள் இருக்கிறது.
இந்தச் சுனையில் உள்ள நீருக்குத் தான் 'உதகம்' என்று பெயர். பார்ப்பதற்கு குழம்பிய சேற்று நீர்போல் காணப்படும். இந்த உதகநீர் மருத்துவ குணங்களைக் கொண்டது. இதுபோன்ற நீரை நாம் பருகிவிட முடியாது.
விபரங்கள் அறிந்தவர்க்ளின் மூலமும், துணையோடு அந்நீரை மருந்தாக
பயன்படுத்த வேண்டும்.
சதுரகிரி மலையில் தபசு குகைக்கு அருகில் கற்கண்டு மலைக்குக்கீழ் அடிவாரத்தில் சுணங்க விருட்சம் என்னும் மரம் உள்ளது.
இந்த மரத்தின் காய் நாய்க்குட்டி போலிருக்கும். அந்தக் காய் கனிந்து விழும்போது நாய்க்குட்டி குரைப்பதைப் போல் இருக்கும். விழுந்த கனி 10 வினாடிக்குப் பிறகுமறுபடியும் அம்மரத்திலேயே போய் ஒட்டிக்கொள்ளும்.
அதேபோல் 'ஏர் அழிஞ்ச மரம்' என்றொரு மரம் உண்டு.
இந்த மரத்தில் காய்க்கும் காய் முற்றியவுடன் கீழே விழுந்து விடும். விழுந்த காய் காய்ந்து அதன் தோல் உரிந்தவுடன் மீண்டும் மரத்தில் போய் ஒட்டிக்கொள்ளும். இடையில் மழை, காற்றினால் மரத்தை விட்டு தள்ளிப்போய் இருந்தாலும் மேல் தோல் உரிந்தவுடன் மீண்டும் மரத்தில்
வந்து ஒட்டிக்கொள்ளும்.
இந்த 'ஏர் அழிஞ்ச மரத்தின்' கொட்டைகளை எடுத்து எண்ணையில ஊறவைத்து அதன் மூலம் கிடைக்கும் மையை உபயோகித்து வசியம் செய்வது ஒரு வகை.
சதுரகிரியில் நந்தீஸ்வரர் வனத்தில் கனையெருமை விருட்சம் என்றொரு மரமுண்டு. அம்மரத்தினடியில் யாராவது ஆட்கள் போய் நின்றால் அம்மரம் எருமை போல் கனைக்கும். அம்மரத்தை வெட்டினால், குத்தினால் பால் வரும்.
இதேபோல் மற்றொரு விருட்சம் மரமும் உண்டு. இந்தவிருட்சம் நள்ளிரவில் கழுதைப் போல் கத்தும். வெட்டினால் பால் கொட்டும். நவபாஷண சேர்க்கையில் இந்த விருட்சக மரத்தின் பாலும் முக்கியமான சேர்க்கையாகும்.
இவை எல்லாவற்றையும் விட தூக்கி சாப்பிடும் விஷயம் ஒன்று உள்ளது. மலையில் மிக அடர்ந்த பகுதியில் - " மதி மயக்கி வனம்" என்ற பகுதி உள்ளது. இங்கே உள்ளே சென்றவர்கள் , மதியை மயக்கி அவர்கள் வெளியே வரவே முடியாது என்று கூறுகின்றனர். நான் கேள்விப்பட்ட வரை , எங்கள் அருகில் இருக்கும் கிராமத்துக் காரர் ஒருவர் வழி தவறி உள்ளே சென்று மாட்டிக்கொண்டு விட்டார். "மகாலிங்கம் காப்பாத்து, காப்பாத்து" என்று மூன்று நாட்கள் கதறி, ஒரு வழியாக அந்த வனத்திலிருந்து வெளியே வந்து விட்டார். அடர்ந்த காடு, நிறைய பூச்செடிகள் இருந்தது. எதுவும் கோவில் கூட இல்லை. ஆட்களே யாரும் இல்லை. பசியே தெரியவில்லை. வெளியே வந்தது ஆண்டவன் அருள் என்று, இன்றும் அவர் திரும்ப திரும்ப புலம்பிக் கொண்டே இருக்கிறார்.
இன்றும் அமாவாசை, பௌர்ணமி தினங்களில் - சித்தர்கள், ரிஷிகள் - மகாலிங்க பூஜை செய்ய வருகின்றனர். கூட்டம் கூட்டமாக நட்சத்திரங்கள் மலைப்பகுதிகளில் விழுகின்றன. வீடியோ காமிராக்களில் அதை நிறைய பகதர்கள் பதிவு செய்து இருக்கின்றனர். ஏற்கனவே நாம் " கட்டை விரல் அளவில் காட்சி தந்த சித்தர் பற்றிய பதிவை வாசகர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளோம். இவை அத்தனையும் சர்வ நிஜம். இறை நம்பிக்கை உள்ள பக்தர்கள் , வாழ்வில் ஒரு முறையேனும் இந்த மகாலிங்கத்தையும் , சந்தன மகா லிங்கத்தையும் - மனமுருக பூஜித்து வழிபட்டு வாருங்கள். நீங்கள் நினைத்ததை சாதிக்கும் வல்லமையை அந்த சிவம் உங்களுக்கு அளிக்கும்.
உங்கள் தேடல் , பக்தி உண்மை எனில் - நீங்கள் மனதார நினைத்து வழிபாடு செய்யும் சித்தர் தரிசனம் உங்களுக்கு சதுரகிரியில் நிச்சயம் கைகூடும். இதை நிறைய பக்தர்கள் அனுபவித்து இருப்பதால் , இப்போதெல்லாம் சதுரகிரியில் கூடும் கூட்டத்திற்கு குறைவில்லை..
சித்தர்கள் வாழ்ந்த புண்ணிய பூமி; பரவச அனுபவம் தரும் ஆன்மிகத் தலம். பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக இந்த சதுரகிரி சித்தர்களின் பூமியாக உள்ளது.
தமிழ்நாட்டில் விருதுநகர் மாவட்டத்தில் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் அருகே வத்திராயிருப்பு என்ற கிராமம் உள்ளது.இங்கிருந்து 15 கிலோ மீட்டர் பயணித்தால் தாணிப்பாறை என்ற மலையடிவாரப்பகுதி உள்ளது.இதுதான் சதுரகிரியின் நுழைவாசல்.இங்கிருந்து 5 மைல்கள் தூரம் அடர்ந்த காட்டுப்பாதையில்(சாலை வசதி கிடையாது.பாதை கரடு முரடானது)பயணித்தால் சதுரகிரியை அடையலாம்.
சதுரகிரி உச்சிக்கு செல்ல மூன்று பாதைகள் இருந்தாலும் தாணிப்பாறை பாதையே பக்தர்களுக்கு உகந்தது. எனினும் இவ்வழியே பயணப்படுவோர் பருவகாலச் சூழ்நிலையை அறிந்து தகுந்த முன்னேற்பாடுகளுடன் செல்வது நல்லது. மலைப்பாதையின் குறுக்கே சில ஆறுகளில் மழைக் காலத்தில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும். எனவே மிகவும் கவனமாக செல்ல வேண்டும். கோடை காலம் தவிர மற்ற சூழ்நிலைகளில் மலைப்பகுதியில் குடிநீருக்கு அதிகம் சிரமம் இருக்காது எனினும் குடிநீர் கொண்டு செல்வது நல்லது. நான்கு அல்லது ஐந்து மலைகளை கடந்தே சதுரகிரியை அடையமுடியும். எனவே பாதையில் ஏற்ற இறக்கம் இருக்கும். நாவல் மரம், பலா மரம்,நெல்லி மரம், ஒரு யானையே ஒளிந்துகொள்ளலாம் போன்ற உடல் பருத்த பெருமரங்கள், வகைவகையான மூலிகைச் செடிகொடிகள், சித்தர்கள் வசித்த குகைகள், ஆங்காங்கே சலசலத்து ஓடும் ஓடைகள் இன்னும் எத்தனையெத்தனையோ அற்புதங்கள் நிறைந்த இடம்.
சதுரகிரியில் எண்ணங்களை கட்டுப்படுத்தி மனதை அமைதியாக்கி தங்கி வாருங்கள்...சிவ சிவ…

 சதுரகிரி மலையில் ஓடுகின்ற தீர்த்தங்களும், மூலிகைகளும் பல நோய்களை தீர்க்க வல்லது. இந்த மலை ஏறி இறங்கினால் உடலில் உள்ள வியர்வை வெளியேறி, மூலிகை கலந்த காற்றுபட்டு பல நோய்கள் குணமாவதாகச் சொல்கிறார்கள். திசைக்கு நான்கு கிரிகள் (மலை)வீதம் பதினாறு கிரிகள் சமமாக சதுரமாக அமைந்த காரணத்தால் சதுரகிரி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. மலையின் பரப்பளவு 64 ஆயிரம் ஏக்கர்.
8சதுரகிரி தல வரலாறு: சதுரகிரி மலை அடிவாரத்திலுள்ள கோட்டையூரில் பிறந்தவன் பச்சைமால். இவன் பசுக்களை மேய்த்து பிழைத்தான். இவனது பெற்றோர் தில்லைக்கோன்- திலகமதி. மனைவி சடைமங்கை. இவள் மாமனார் வீட்டில் பாலைக் கொடுத்து விட்டு வருவாள். ஒருமுறை, பால் கொண்டு சென்ற போது எதிரில் வந்த துறவி அவளிடம் குடிக்க பால் கேட்டார். சடைமங்கையும் கொடுக்கவே, தினமும் தனக்கு பால் தரும்படி கேட்டார். சடைமங்கையும் ஒப்புக்கொண்டாள்.
வழக்கத்தை விட சற்று பால் குறைவதைக் கவனித்த சடைமங்கையின் மாமனார், இதுபற்றி மகன் பச்சைமாலுக்கு தெரிவித்து விட்டார். பச்சைமால் தனது மனைவியை பின் தொடர்ந்து சென்று, அவள் துறவிக்கு பால் தந்ததை அறிந்து கோபம் கொண்டு அடித்தான். தனக்கு பால் கொடுத்ததால் அடி வாங்கிய சடைமங்கை மேல் இரக்கம் கொண்ட அவர், அவளுக்கு “சடதாரி’ என்று பெயரிட்டு காக்கும் தேவியாக சிலையாக்கி விட்டு மறைந்தார். மனைவியை பிரிந்த பச்சைமால், மனம் திருந்தி, சதுரகிரிக்கு வந்த அடியவர்களுக்கு பால் கொடுத்து உதவி செய்தான்.
சுந்தரானந்த சித்தர் என்பவர் செய்த பூஜைக்கும் பால் கொடுத்து உதவினான். சித்தர்கள் செய்த பூஜையில் மகிழ்ந்த சிவன் இத்தலத்தில் அவர்களுக்கு காட்சி கொடுத்தார். பச்சைமாலுக்கும் சிவதரிசனம் கிடைத்தது. ஒருநாள், சிவன் ஒரு துறவியின் வேடத்தில், சிவபூஜைக்கு பால் கொடுக்கும் காராம்பசுவின் மடுவில் வாய் வைத்து பால் குடித்து கொண்டிருந்தார். இதைக்கண்ட பச்சைமாலுக்கு கடும் கோபம் ஏற்பட்டு, துறவியின் தலையில் கம்பால் அடித்தான். அப்போது, சிவன் புலித்தோல் அணிந்து காட்சி கொடுத்தார். சிவனை அடித்துவிட்டதை அறிந்த பச்சைமால் மிகவும் வருந்தி அழுதான்.
2சிவபெருமான் அவனை தேற்றி, “நீ தேவலோகத்தை சேர்ந்தவன். உன் பெயர் யாழ்வல்லதேவன். நீ யாழ் மீட்டி என்னை பாடி மகிழ்விப்பாய். சிற்றின்ப ஆசை காரணமாக என்னால் சபிக்கப்பட்டு பூலோகத்தில் மனிதனாக பிறந்தாய். உன்னை மீட்டு செல்லவே வந்தேன்,” என்று கூறி அவனுக்கு முக்தி அளித்தார். அத்துடன் அங்கிருந்த சித்தர்களின் வேண்டுகோளின்படி “மகாலிங்கம்’ என்ற திருநாமத்துடன் அங்கேயே எழுந்தருளினார். இது லிங்கங்களிலேயே பெருமை வாய்ந்தது என சதுரகிரி புராணம் கூறுகிறது. இன்றும் கூட மகாலிங்கம் சாய்ந்த நிலையில் இருப்பதையும், தலையில் அடிபட்ட தழும்பையும் காணலாம்.
சதுரகிரி மலை ஏறுவது கடினமானது. மலையே சிவமாக இருப்பதால் பக்தர்கள் காலில் செருப்பு இல்லாமல் ஏறுவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.
தாணிப்பாறை அடிவாரத்திலிருந்து மலையேற வேண்டும். மலையடிவாரத்தில் ஆசீர்வாத விநாயகரை வணங்கியபின் சிவசிந்தனையுடன் மலை யாத்திரையைத் தொடங்க வேண்டும். செல்லும் வழியில் ராஜயோக காளி, பேச்சியம்மன், கருப்பணசாமி கோயில்கள் உள்ளன. இதனை அடுத்து குதிரை ஊற்று, வழுக்குப்பாறைகள் வருகின்றன.
3இந்தப்பாறைகளில் மழைக்காலங்களில் செல்வது கடினம். சிறிது தூரம் சென்றதும் அத்திரி மகரிஷி பூஜித்த லிங்கத்தை தரிசிக்கலாம். அடுத்து வருவது காராம் பசுத்தடம். இந்த இடத்தில் தான் சிவன் துறவி வேடம் கொண்டு காராம் பசுவின் மடுவில் பால் அருந்தியதாக வரலாறு.
இதனையடுத்து கோரக்க சித்தர் தவம் செய்த குகையும், பதஞ்சலி முனிவரின் சீடர்கள் பூஜித்த லிங்கமும் உள்ளது. இந்த லிங்கத்தை தரிசிக்க வேண்டுமானால், ஆகாய கங்கை தீர்த்தத்துக்கு மேல் உள்ள விழுதுகளைப் பிடித்து தொங்கி ஏறித்தான் செல்ல வேண்டும். இது ஆபத்தான இடம். இதன் பவித்திரம் உணராமல் இங்கே குளிக்கவோ, தண்ணீர் எடுக்கவோ பக்தர்கள் முயற்சிக்கக் கூடாது. இதை ஒட்டிய குகையில் உள்ளே ஒரு சிறிய லிங்கம் உள்ளது.
கோரக்கர் மலைக்கு நேர் மேலே செங்குத்தான மலையில் சற்று மேலே ஏறினால் ஒரு லிங்கம் உள்ளது. இதையடுத்து இரட்டை லிங்கத்தை தரிசிக்கலாம். சற்று தூரத்தில் சின்ன பசுக்கடை என்ற பகுதியை கடந்தால் நாவல் ஊற்று வருகிறது. இந்த ஊற்று நீருக்கு சர்க்கரை நோயைக் குணமாக்கும் மகிமை இருப்பதாக கூறப்படுவதால், பக்தர்கள் இதைப் பருகுகிறார்கள். பின்னர், பச்சரிசிப்பாறை, வனதுர்க்கை கோயில், பெரிய பசுக்கிடை, பிலாவடி கருப்பு கோயிலைத் தரிசித்து, மகாலிங்கம் கோயிலை அடையலாம். மலையிலுள்ள 10 கி.மீ. தூரத்தை கடக்க 3 முதல் 4 மணி நேரம் வரை ஆகும்.
10இரட்டை லிங்கம்: ஆனந்த சுந்தரம் என்ற வியாபாரிக்கு சிவன் மீது அளவு கடந்த ஈடுபாடு இருந்தது. அவரது மனைவி ஆண்டாள். பெருமாள் பக்தை. இவர்கள் இருவரும், தான் வணங்கும் கடவுளே பெரியவர் என்று தர்க்கம் செய்வர். இதற்கு விடை காண இருவரும் சதுரகிரி வந்து தியானம் செய்தனர். இவர்கள் முன்பு சிவன் தோன்றினார்.
“சிவபெருமானே! தாங்களே அனைத்துமாக இருக்கிறீர்கள், என்பதை என் மனைவியிடம் தெரிவிக்க வேண்டும்,”என வேண்டினார் வியாபாரி. சிவன் ஆண்டாளிடம் சென்றார். அவளோ, “நான் உம்மை நினைத்ததே இல்லை. பெருமாளை நினைத்தே தவம் செய்தேன்,” என்றாள். அப்போது சிவனும், விஷ்ணுவும் இணைந்து சங்கரநாராயணராக காட்சி கொடுத்தனர். இதன் அடிப்படையில் மலை ஏறும் வழியில் சிவலிங்கம், விஷ்ணு லிங்கம் என இரட்டை லிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்து ராமதேவ சித்தர் என்பவர் பூஜை செய்தார். இந்த சன்னதிக்கு எதிரே ராமதேவர் குகை இருக்கிறது.
பிலாவடி கருப்பு: வணிகர் ஒருவருக்கு சிவன் கோயில் கட்டும் ஆசை இருந்தது. ஆனால், பணம் போதவில்லை. பலரிடம் உதவி கேட்டும் இவரது தேவையை பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. முனிவர் ஒருவர், “சதுரகிரியில் உள்ள காலங்கிநாத சித்தரிடம் சென்றால் உனது விருப்பம் நிறைவேறும்,” என்றார்.
வணிகரும் சதுரகிரி வந்து காலங்கிநாதரை தரிசித்தார். அவர் அங்குள்ள சில மூலிகைகளைக் கொண்டு உலோகங்களை தங்கமாக்கி அவனிடம் கொடுத்தார். மீதமிருந்த தங்கத்தையும், தங்கம் தயாரிக்க பயன்பட்ட தைலத்தையும் ஒரு கிணற்றில் கொட்டி பாறையால் மூடினார். இந்த கிணற்றுக்கு காவலாக கருப்பசுவாமியை நியமித்தார். இவரது சன்னதியில் மூன்று காய்களுடன் கூடிய பலாமரம் உள்ளது. இதனால், இவரை “பிலாவடி கருப்பர்’ என அழைத்தனர். இந்த மரத்தில், ஒரு காய் விழுந்து விட்டால் இன்னொரு காய் காய்க்கும் அதிசயம் பல ஆண்டுகளாக நடக்கிறது.
பெரிய மகாலிங்கம்: நடுக்காட்டு நாகர் சன்னதியை அடுத்து, லிங்க வடிவ பாறை உள்ளது. இதை “பெரிய மகாலிங்கம்’ என்கின்றனர். பெரிய மகாலிங்கத்திற்கு அடியில் சிறு லிங்கம் உள்ளது. சாதாரண நாட்களில் இதற்கு மட்டுமே அபிஷேக ஆராதனை நடக்கிறது. சிவராத்திரியன்று மட்டும் பெரிய லிங்கத்திற்கு சிறப்பு பூஜை நடக்கிறது.
6தவசிப்பாறை: மகாலிங்கம் கோயிலிலுள்ள ஆனந்தவல்லி அம்மன் சன்னதிக்கு பின்புறமாக சென்று, மேற்கு பக்கமாக ஏறி, கிழக்கு பக்கமாக இறங்கினால் தவசிப்பாறையை (தபசுப்பாறை) அடையலாம். இது கடல்மட்டத்தில் இருந்து 5000 அடி உயரத்தில் உள்ளது. கோயிலில் இருந்து தவசிப்பாறை செல்ல குறைந்தது 2 மணி நேரமாகும். இது மிகவும் சிரமமான பயணம். பாறைக்கு செல்லும் வழியில் “மஞ்சள் ஊத்து’ தீர்த்தம் உள்ளது.
தவசிப்பாறையில் சித்தர்கள் தவம் செய்யும் குகை உள்ளது. குகைக்குள் ஒரு ஆள் மட்டுமே மிகவும் சிரமப்பட்டு செல்லும்படியான துவாரம் உள்ளது. உள்ளே சென்ற பிறகு, பத்து பேர் அமர்ந்து தியானம் செய்ய வசதியிருக்கிறது. இதனுள் ஒரு லிங்கம் உள்ளது. மன திடம் உள்ளவர்கள் மட்டுமே இந்த குகைக்குள் சென்று லிங்கத்தை தரிசனம் செய்ய முடியும். இந்த குகையில் தான் 18 சித்தர்களும் தினமும் சிவபூஜை செய்வதாக கூறப்படுகிறது. குகைக்கு மேலே 9 பெரிய பாறாங்கற்கள் உள்ளன. இவற்றை “நவக் கிரக கல்’ என்கிறார்கள். இதற்கு அடுத்துள்ள “ஏசி’ பாறையின் கீழ் அமர்ந்தால், கடும் வெயிலிலும் மிகக் குளுமையாக இருக்கும். தவசிப் பாறையிலிருந்து கிழக்குப்பக்கமாக கீழிறங்கும் வழியில் “வெள்ளைப்பிள்ளையார்’ பாறை உள்ளது. பார்ப்பதற்கு விநாயகர் போல் தெரியும். இங்குள்ள ஒரு மரத்தின் இடையில் அரையடி உயர பலகைக்கல் விநாயகர் சிலை உள்ளது. அருகில் நடுக்காட்டு நாகர் சன்னதி உள்ளது.
சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்: கைலாயத்தில் சிவ பார்வதி திருமணம் நடந்தபோது, அகத்தியர் தெற்கே வந்தார். அவர் சதுரகிரியில் தங்கி லிங்க வழிபாடு செய்தார். அவர் அமைத்த லிங்கமே சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம் ஆகும். சதுரகிரியில் அகத்தியர் தங்கியிருந்த குன்றை “கும்ப மலை’ என்கின்றனர். அகத்தியர் பூஜித்த லிங்கத்தை சுந்தரானந்த சித்தர் பூஜித்து வந்தார். இதனாலேயே இந்த லிங்கம் “சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்’ எனப்படுகிறது. அருளை வழங்குவது “சுந்தரமகாலிங்கம்’, பொருளை வழங்குவது “சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்’ என்று கூறுவர். சதுரகிரி கோயிலின் நுழைவுப்பகுதியில் இந்த லிங்கம் இருக்கிறது. இரவு 12 மணியளவில் இந்த சன்னதி அருகே யாரும் செல்வதில்லை. அப்போது, சித்தர்கள் அவரை தரிசிக்க வருவதாக ஐதீகம்.
பார்வதி பூஜித்த லிங்கம் : சுந்தர மகாலிங்கம் கோயிலிலிருந்து சற்று மேடான பகுதியில் சந்தன மகாலிங்கம் கோயில் அமைந்துள்ளது. பிருங்கி மகரிஷி சிவனை மட்டும் வழிபட்டு, சக்தியைக் கவனிக்காமல் போய்விடுவார். எனவே, சிவனுடன் ஒன்றாக இணைந்திருக்க வேண்டி, அவர் உடலில் பாதியைக் கேட்டு, பூலோகம் வந்து சதுரகிரி மலையில் லிங்க பூஜை செய்தாள். தினமும் சந்தன அபிஷேகம் செய்தாள். மகிழ்ந்த சிவன் பார்வதியை தன்னுடன் இணைத்து “அர்த்தநாரீஸ்வரர்’ ஆனார் என தல வரலாறு கூறுகிறது. பார்வதி தான் அமைத்த லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்ய ஆகாய கங்கையை வரவழைத்தாள். இங்குள்ள சந்தன மாரியம்மன் சன்னதி அருகில் ஓடும்
9இந்த தீர்த்தத்தால் சந்தன மகாலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்கின்றனர். பார்வதி பூஜித்த சந்தன மகாலிங்கத்தை, சட்டைநாத சித்தர் பூஜித்து வந்தார். மகாசிவராத்திரியன்று பக்தர்களே சந்தன மகாலிங்கத்தின் மீது பூத்தூவி வழிபடுகின்றனர்.
இக்கோயிலில் சந்தன மகாலிங்கம், சந்தன விநாயகர், சந்தன முருகன், சந்தன மாரி என எல்லாமே சந்தன மயம் தான். 18 சித்தர்களுக்கும் சிலை உள்ளது. செண்பகப்பூவை காயவைத்து வாசனைக்காக விபூதியில் கலந்து கொடுக்கிறார்கள். இங்கிருந்து ஒரு கி.மீ. தூரத்தில் வனகாளி கோயில் உள்ளது.
லிங்க வடிவ அம்பிகை: சிவனைப்போலவே அம்மனும் இங்கு நிரந்தரமாக தங்கி அருள்பாலிக்க வேண்டும் என விரும்பிய சித்தர்கள் நவராத்திரி நாட்களில் கடுமையாக தவம் இருந்தனர். இதை ஆனந்தமாக ஏற்ற அம்மன் “ஆனந்தவல்லி’ என்ற திருநாமத்தில் லிங்கவடிவில் எழுந்தருளினாள். சுந்தரமகாலிங்கம் சன்னதிக்கு பின்புறம் இவளது சன்னதி உள்ளது. நவராத்திரி நாட்களில் உற்சவ அம்மனின் பவனி நடக்கும். விஜயதசமியன்று அம்மனுக்கு மகிஷாசுரமர்த்தினி அலங்காரம் செய்து பாரிவேட்டை நடக்கிறது.
சதுரகிரியில் தீர்த்தங்கள்:
சந்திர தீர்த்தம்
சதுரகிரியில் சுந்தர மகாலிங்க மலையில் ‘சந்திர தீர்த்தம்’ இருக்கிறது.இந்த சந்திர தீர்த்தத்தில் இறைவனை வேண்டி வணங்கி ஒரு முறை நீராடினால் கொலை, காமம், குரு துரோகம் போன்ற பஞ்சமா பாதங்களிலிருந்து நீங்கி புண்ணியம் பெறலாம்.
கெளண்டின்னிய தீர்த்தம்.
சந்திர தீர்த்தத்திற்கு வடபுறத்தில் உள்ளது இந்தத் தீர்த்தம். இது தெய்வீகத் தன்மை வாய்ந்த நதியாகும். வறட்சியுற்ற காலத்தில் தேவர்களும், ரிஷிகளும் சிவபெருமான் வேண்ட, ஈசன் தமது சடை முடியில் உள்ள கங்கைலிருந்து ஒரு துளி எடுத்து நான்கு கிரிகளுக்கும் மத்தியில் விட்டு, லிங்கத்தில் மறைந்தார் என்பது ஐதீகம்.
கங்கை, கோதாரி, கோமதி, சிந்து, தாமிரவருணி, துங்கபத்திரை முதலிய புண்ணிய நதிகளுக்கு நீராடிய பயனுண்டு. இந்த நதியில் நீராடுவதால் சகல பாவங்களும் தீர்வதால் இதற்கு ”பாவகரி நதி” என்னும் பெயரும் உண்டு.
4சந்தன மகாலிங்கம் தீர்த்தம்.
இச்சதுரகிரியின் மேல் ‘காளிவனம்’ என்கிற இருண்டவனம் ஒன்றுள்ளது. அவ்வனத்திலிருந்து வருகிற தீர்த்தம் சந்தனமகாலிங்க தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. உமையாள் பிருங்க முனிவர் தம்மை வணங்காமல் ஈசனை வணங்கியமையால் ஏற்பட்ட கோபத்தின் காரணமாகச் சிவபெருமானை விட்டுப் பிரிந்து, அர்த்த நாரீஸ்வரர் என்கிற சிவசக்தி கோலத்தில் இருக்க வேண்டி சதுரகிரிக்கு வந்து லிங்கப் பிரதிஷ்டை செய்து அபிஷேகத்திற்கு வரவழைத்த ஆகாய கங்கையாகும். இப்புண்ணிய தீர்த்ததில் நீராடினால், எந்தப் பாவமும் நீங்கி முக்தி கிடைக்கும்.
இது தவிர, சதுரகிரியில் பார்வதி தேவியின் பணிப்பெண்களான சப்த கன்னியர்கள் தாங்கள் நீராடுவதற்கு உண்டாக்கிய ‘திருமஞ்சனப் பொய்கை’ உண்டு.
காலாங்கிநாதரால் உண்டாக்கப்பட்ட ‘பிரம்மதீர்த்தம்’ ஒன்று சதுரகிரி மலைக்காவலராகிய கருப்பணசுவாமி சன்னதி முன்பாக இருக்கிறது. இது தவிர கோரக்கர், இராமதேவர், போகர் முதலிய மகரிஷிகளால் உண்டாக்கப்பட்ட ‘பொய்கைத் தீர்த்தம்”, ”பசுக்கிடைத் தீர்த்தம்”, ‘குளிராட்டித் தீர்த்தம்’ போன்ற அனேக தீர்த்தங்கள் சதுரகிரி மலையில் உள்ளன.மகாலிங்கம் கோயிலிலிருந்து சாப்டூர் செல்லும் வழியில் உள்ள குளிராட்டி பொய்கையில் நீர் வற்றாது. இதில் குளித்தால் கிரக தோஷம் விலகும் என்பது நம்பிக்கை.
அபூர்வ மூலிகைகள் :
இங்கே கிடைக்கும் பல அற்புத மூலிகைகளில் முறிந்த எலும்பை கூடவைக்கும் மூலிகை இலை கூட இங்கே உள்ளது . முறிந்த எலும்புகளை ஒன்று கூட்டி, இந்த மூலிகை இலையை வைத்துக் கட்டினால் அதிசயத்தக்க வகையில் எலும்பு கூடும்.
பூமியில் எங்கும் காணக் கிடைக்காத ஜோதி விருட்சமும், சாயா விருட்சம் போன்ற அதி அற்புதமான மரங்கள், மூலிகைகள், இலைகள் இம்மலையில் மேல் உள்ளன. இறவாமை அளிக்கக்கூடிய கருநெல்லி போன்ற அரிய கனிவகைகள் இருக்கின்றன.
தவிர கோரக்க முனிவரால் ‘உதகம்’ என்று குறிப்பிடப்படும் உதகநீர் சுனையும் உண்டு. மருத்துவ குனம் கொண்ட மரம், செடிகொடிகளின் மேல் பட்டு இறங்கி வரும் தண்ணீர் தேங்கியசுனைகள் இருக்கிறது.
11இந்தச் சுனையில் உள்ள நீருக்குத் தான் ‘உதகம்’ என்று பெயர். பார்ப்பதற்கு குழம்பிய சேற்று நீர்போல் காணப்படும். இந்த உதகநீர் மருத்துவ குணங்களைக் கொண்டது. இதுபோன்ற நீரை நாம் பருகிவிட முடியாது. விபரங்கள் அறிந்தவர்க்ளின் மூலமும், துணையோடு அந்நீரை மருந்தாக பயன்படுத்த வேண்டும்.
இருப்பிடம்:
மதுரை மாட்டுத்தாவணி பஸ்ஸ்டாண்டில் இருந்து வத்திராயிருப்பு செல்லும் பஸ்களில் சென்றால், தாணிப்பாறை விலக்கில் இறங்கலாம். இங்கிருந்து 7 கி.மீ., தூரம் சென்றால் சதுரகிரி மலை அடிவாரமான தாணிப்பாறை வரும். அங்கிருந்து மலை ஏறி, 10 கி.மீ., நடந்தால் மகாலிங்கத்தை தரிசிக்கலாம்.
அல்லது, மதுரையிலிருந்து ஒவ்வொரு அரை மணி நேரத்திற்கும் – செங்கோட்டை செல்லும் பஸ் உள்ளது. ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், ராஜபாளையம், செங்கோட்டை செல்லும் பஸ்ஸில் ஏறி – கிருஷ்ணன் கோவில் நிறுத்தத்தில் இறங்கி – அங்கிருந்து வத்திராயிருப்பு செல்லுங்கள். ஒவ்வொரு ஐந்து நிமிடத்திற்கும் பேருந்து வசதி உள்ளது. அங்கிருந்து தாணிப் பாறைக்கு – மினிபஸ் அல்லது ஆட்டோவில் சென்று விடுங்கள்.
திறக்கும் நேரம்:
காலை 6- 12 மணி, மாலை 4- இரவு 9 மணி. விசேஷ நாட்களில் நடை திறக்கும் நேரம் மாறுபடும்.
மலைக்கு மேலே – சாப்பாடு பற்றிய கவலை வேண்டாம். எந்த நேரமும், உங்கள் வயிறை குளிரவைக்க ” கஞ்சி மடம் ‘ உள்ளது. உங்களுக்கு குறைந்த பட்சம், கஞ்சியோ, கூழோ, பழைய சோறோ – நிச்சயம் கிடைக்கும். 24 மணி நேரமும் என்பதுதான் விசேஷம்.